Stel woont drie jaar in een camper en ontdekt wanneer het altijd misgaat

Wie denkt dat een leven in een camper vooral goedkoop is, kan volgens Irene en Carlos beter nog eens rekenen. Het stel woont al ruim drie jaar fulltime in een busje van slechts tien vierkante meter, waar ze samen met een hond en een kat slapen, koken, werken en ontspannen.

“Geld wordt heel anders besteed,” aldus het koppel achter het Instagramaccount @unavidacamper. De huur of hypotheek valt weg, maar daar komen brandstof, internet, bezoekjes aan de wasserette en het onderhoud van een voertuig dat tegelijk als woning dient voor terug.

Hun huis op wielen, dat ze de naam La Pomboneta gaven, bouwden ze in vier maanden zelf om. Sindsdien reisden ze door zeven landen en ontdekten ze dat het bestaan onderweg bevredigend kan zijn, al oogt het op sociale media een stuk idyllischer dan het in werkelijkheid is.

Ook de dieren zorgen voor de nodige dynamiek, want het stel reist namelijk met “een hond die nooit stilzit en een kat die doet alsof de hond niet bestaat,” zoals Irene en Carlos het zelf omschrijven.

Eigen ruimte zonder aparte kamers

“In La Pomboneta zijn er geen aparte slaapkamers,” vertelt het stel. Daardoor moesten ze leren om privacy te creëren zonder muren, bijvoorbeeld door te lezen, naar muziek te luisteren of simpelweg even de stekker eruit te trekken.

“Zelfs zonder fysieke ruimte heeft iedereen zijn eigen tijd en plek op deze vierkante meter,” aldus Irene en Carlos.

Samenleven op zo’n klein oppervlak vraagt daarnaast om een andere manier van communiceren. Kleine ergernissen kunnen snel uitgroeien tot flinke conflicten, dus bespreekt het koppel irritaties tegenwoordig voordat ze escaleren en neemt het geen belangrijke besluiten meer als een van beiden moe is.

Veel van hun zwaarste ruzies ontstonden aan het eind van de dag, wanneer ze nog moesten bepalen waar ze konden parkeren en slapen. “Kleine dingen worden op tien vierkante meter grote dingen,” vat het stel samen.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Lessen voor wie de overstap overweegt

Terugkijkend zouden Irene en Carlos een aantal fouten uit de beginperiode vermijden. Een goed gevuld noodfonds staat bovenaan hun lijst, omdat pech onderweg of een onverwachte reparatie veel harder aankomt wanneer je vervoermiddel ook je woning is.

Verder waarschuwen ze voor te veel vertrouwen in het elektrische systeem. Op papier lijkt de capaciteit vaak ruim voldoende, maar in de praktijk moet je precies weten hoeveel stroom elk apparaat verbruikt, en worden water, voedsel en internet ineens zaken waar je dagelijks bij stilstaat.

Een slaapplek regelen ze inmiddels ruim van tevoren, want die keuze uitstellen tot na een lange rit levert onnodige stress op. Om dezelfde reden rijden ze bij voorkeur niet in het donker, omdat vrijheid onderweg volgens hen juist betekent dat je weet wanneer je moet stoppen.

Tekst gaat verder onder de post.

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Irene & Carlos | Vanlife & Camper 🚐 (@unavidacamper)

Nederlanders die met hetzelfde idee rondlopen, krijgen met extra regels te maken. Wildkamperen is hier grotendeels verboden en veel gemeenten beperken via hun APV het overnachten in een camper op de openbare weg, terwijl je zonder vast woonadres een briefadres nodig hebt om ingeschreven te blijven in de BRP.

Toch hebben Irene en Carlos geen spijt van hun keuze. Ze wilden een oude droom waarmaken en met hun dieren nieuwe plekken ontdekken, waarbij ze de nadelen voor lief nemen omdat de vrijheid daar ruimschoots tegenop weegt. Een ander leven is volgens hen alleen niet hetzelfde als een leven zonder problemen.

“De perfecte camper bestaat niet. Net zomin als het perfecte moment. Het enige dat bestaat, is de beslissing om te beginnen,” concludeert het stel.