Mitsubishi bouwde een V8 die zijn tijd ver vooruit was, maar bijna niemand kent hem

Zelfs in de glorietijd van Mitsubishi in de autosport, toen het merk met Tommi Mäkinen de rallywereld domineerde en de duinen van de Parijs-Dakar-rally trotseerde, zou niemand het Japanse merk associëren met een V8-motor. Bezoek vandaag de Noord-Amerikaanse website van Mitsubishi en je vindt er vooral SUV’s, crossovers, een plug-in hybride en een enkel model met een viercilinder motor.

Een V8 zou in dat moderne, gezinsgerichte aanbod dan ook misplaatst ogen. Toch ontwikkelde Mitsubishi in 1992 wel degelijk zo’n motor, al ging het toen om een logge 20-liter kolos voor kiepwagens, compleet met uitlaatrem en de weinig flatteuze merknaam Powertard.

Mitsubishi kan echter nog altijd claimen de eerste autofabrikant te zijn geweest die een direct ingespoten benzine-V8 in serieproductie bracht. Die zeldzame motor heette de 8A80, het enige lid van de 8A8-motorenfamilie, en werd samen met Hyundai ontwikkeld voor topmodellen binnen het luxesegment.

Deze atmosferische 4,5-liter V8 leverde tot 276 pk en 419 Nm koppel, en gold destijds als zowel krachtiger als zuiniger dankzij het geavanceerde brandstofinjectiesysteem. Mitsubishi gold weliswaar als pionier op het gebied van directe inspuiting bij benzinemotoren, maar was zeker niet het enige bedrijf dat er eind jaren negentig mee experimenteerde.

Samenwerking tussen Mitsubishi en Hyundai

Er zijn namelijk aanwijzingen dat meerdere fabrikanten destijds al onderzoek deden naar directe inspuiting in een V8, al was Mitsubishi wel de eerste die zo’n motor daadwerkelijk op de markt bracht. Die primeur was overigens niet bestemd voor de V8-liefhebbende Amerikaanse markt, want de techniek belandde vooral in obscure luxesedans die hoofdzakelijk in Japan en Korea werden verkocht.

Bij de ontwikkeling van de 8A8-familie nam Hyundai grotendeels het onderblok voor zijn rekening, terwijl Mitsubishi zich richtte op het injectiesysteem en de cilinderkoppen. De eerste Mitsubishi’s met deze V8 waren de Proudia en de bijbehorende limousine versie, de Dignity, bedoeld om de dominante Toyota Century te beconcurreren en de verouderde Debonair op te volgen.

Kopers van dit soort statussymbolen bleken echter weinig geïnteresseerd in geavanceerde techniek onder de motorkap, waardoor beide modellen flopten. Tussen 1999 en 2001, het laatste productiejaar, rolden er slechts 1.227 exemplaren van de Proudia van de band, terwijl er in diezelfde periode maar 59 Dignity’s werden gebouwd.

De Dignity werd uitsluitend met de 8A80 geleverd, terwijl kopers van de Proudia ook konden kiezen voor een V6 met GDI-technologie. Omdat de productiecijfers geen onderscheid maken tussen de motorversies, is niet precies te achterhalen hoeveel exemplaren daadwerkelijk de V8 kregen, wat de motor des te zeldzamer maakt.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Hyundai Equus relatief succesvol

Hyundai bracht met de eerste generatie Equus, in sommige markten verkocht als Centennial, een eigen variant van deze luxueuze sedan uit. Die was optioneel leverbaar met dezelfde GDI-V8, door Hyundai de G8AA genoemd, en bleek commercieel aanzienlijk succesvoller dan het Japanse equivalent.

Voordat de Equus in 2009 werd opgevolgd, vonden er meer dan 110.000 exemplaren een koper, al kreeg lang niet elk exemplaar de V8 onder de kap. Een terugroepactie van de Koreaanse overheid uit 2004, die 29.932 Equus-modellen omvatte, toont wel aan dat minstens 3.156 auto’s met deze motor op de weg reden.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Hoe je het ook bekijkt, blijft de 8A80 een curiositeit uit een tijdperk waarin autofabrikanten volop experimenteerden met nieuwe injectietechnologie, lang voordat hybride aandrijflijnen en elektrische motoren de norm werden. Voor een merk dat tegenwoordig vooral bekendstaat om praktische crossovers, is het een verrassend hoofdstuk uit het eigen motorenverleden.