Zonneklep in de auto: deze functie kennen veel bestuurders niet

De zonneklep in je auto doet hoogstwaarschijnlijk meer dan je denkt. De meeste bestuurders klappen hem naar beneden bij verblindend licht en draaien hem soms naar de zijkant maar daarmee is de functionaliteit van dit ogenschijnlijk simpele onderdeel nog lang niet uitgeput. 

Lees ook: Waarom je auto bijna altijd een verkeerde buitentemperatuur aangeeft

In veel auto’s zit namelijk een uitschuiffunctie verborgen die het beschermde oppervlak aanzienlijk vergroot en die door het overgrote deel van de automobilisten nooit wordt gebruikt.

De truc werkt als volgt. Klap de zonneklep naar beneden en draai hem vervolgens naar het zijraam. Aan de buitenste rand van de klep zit een verlengstuk dat je naar buiten kunt trekken. 

Binnenin bevindt zich een metalen stang die als rail dient voor deze uitschuifbare verlenger. Daarmee kun je de zonneklep tot ongeveer de helft van de voorruit uitschuiven en precies positioneren op de plek waar de zon het meest hinderlijk is. 

Dat is met name handig bij laagstaande zon in de ochtend of avond wanneer het licht schuin door het zijraam naar binnen valt en je spiegels of het verkeer slecht kunt zien.

Geen enkele fabrikant vestigt er actief aandacht op

De Tesla Model 3 is een bekend voorbeeld van een auto waarbij deze functie aanwezig is. Maar het is zeker niet exclusief voor elektrische voertuigen. Ook bij diverse andere merken en modellen zit de uitschuiffunctie ingebouwd. 

Het probleem is dat vrijwel geen enkele fabrikant hier actief aandacht op vestigt in de handleiding of bij de aflevering van de auto.

Een belangrijke kanttekening daarbij: niet elke auto heeft deze functie. Wie een zonneklep forceert die niet is uitgerust met een uitschuifmechanisme riskeert de klep te beschadigen of zelfs volledig eraf te trekken. 

Dat is een dure vergissing voor iets wat als kleine ontdekking begint. Controleer dus altijd voorzichtig of er beweging in zit voordat je meer kracht gebruikt. Als de klep niet meegeeft na een lichte trekkende beweging, zit er waarschijnlijk geen uitschuiffunctie in.

De zonneklep is overigens niet het enige autoonderdeel met een verborgen of weinig bekende functie. Neem de kleine lus die bij sommige auto’s aan de passagiersgordel is bevestigd. 

Die lijkt overbodig maar heeft een specifiek doel, namelijk het vasthouden van de gordel op de juiste positie bij bepaalde zitposities of wanneer er een zitverhoger in gebruik is voor een kind op de achterbank.

Een ander voorbeeld is de auto-hold-knop die op steeds meer dashboards verschijnt. Veel bestuurders drukken hem in zonder precies te weten wat hij doet. 

De functie houdt de auto automatisch op zijn plek bij een stilstand zoals voor een rood licht of in een file. Je hoeft dan niet meer continu het rempedaal ingedrukt te houden. Zodra je gas geeft rijdt de auto weer verder zonder dat de auto terugkomt.

Dan zijn er nog de kleine haken die je soms aantreft bij de hoofdsteun van de bestuurdersstoel of bij de grepen aan de binnenkant van de portieren. Die worden in de praktijk vrijwel nooit gebruikt voor hun eigenlijke functie, het ophangen van tassen of het tijdelijk vastzetten van kleding tijdens het rijden.

Al deze kleine details zeggen iets over hoe auto’s worden ontworpen. Ingenieurs denken namelijk na over gebruik in alledaagse situaties en bouwen oplossingen in die het rijden iets comfortabeler maken. Het is alleen jammer dat veel van die slimme details nooit worden ontdekt.