Zelf ruitensproeiervloeistof maken blijkt verrassend makkelijk: je hebt maar drie ingrediënten nodig

Wie in de herfst of winter met een leeg sproeierreservoir op pad gaat, merkt binnen enkele kilometers hoe hinderlijk een vuile voorruit is.

Wegenzout, opspattend vuil en insectenresten vormen namelijk een dunne film die het licht verstrooit. Bij tegenlicht of tijdens een natte avondspits gaat het zicht daardoor merkbaar achteruit.

Een zelfgemaakt mengsel is een van de goedkoopste manieren om dat probleem voor te blijven.

Drie producten die in vrijwel elke keukenkast staan volstaan, waardoor een extra gang naar de winkel meestal overbodig is. Daarnaast houd je zelf in de hand welke stoffen er in het reservoir terechtkomen.

Voor de basis heb je gedestilleerd water, een vloeibare glasreiniger en een kleine hoeveelheid afwasmiddel nodig.

Vier liter water vormt het uitgangspunt, omdat de meeste reservoirs ongeveer die inhoud hebben. Daar gaan een kopje glasreiniger en een eetlepel afwasmiddel bij.

Sluit de jerrycan af en schud rustig, zodat alles mengt zonder dat er een dikke schuimlaag ontstaat.

Giet de vloeistof daarna in het reservoir onder de motorkap. Controleer meteen of beide sproeikoppen een gelijkmatige straal over de ruit verdelen.

Kraanwater is de grootste valkuil

Veel automobilisten grijpen uit gemak naar de kraan, maar dat pakt op termijn duur uit. Nederlands leidingwater bevat in grote delen van het land vrij veel kalk en zouten en die afzetting kruipt langzaam in de dunne leidingen richting de sproeikoppen.

Uiteindelijk raakt de doorstroming verstopt en moet het pompje harder werken dan bedoeld. Gedemineraliseerd water uit de supermarkt of bouwmarkt kost weinig, en een jerrycan van vijf liter gaat bij normaal gebruik een heel seizoen mee.

Ook met de dosering afwasmiddel moet je zuinig zijn, want een royale scheut levert vooral schuim en strepen op.

Een teveel aan zeep laat bovendien een film achter waar stof zich juist makkelijker aan hecht. Kijk daarnaast kritisch naar het etiket van de glasreiniger, omdat producten met ammoniak op den duur rubbers, kunststof en getinte folie kunnen aantasten.

Het grootste bezwaar van een huisgemaakt recept komt pas in de winter naar boven. Kant-en-klare winterreiniger blijft dankzij alcohol vloeibaar tot ver onder het vriespunt, terwijl een mengsel op waterbasis al rond nul graden dichtvriest.

Uitzettend ijs kan de slangen scheuren en het pompje slopen, dus voeg bij kans op vorst een flinke scheut isopropylalcohol of kant-en-klare antivries toe.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Een werkende sproeier is geen luxe

De ruitensproeierinstallatie hoort in Nederland bij de punten waar de APK naar kijkt, net als de ruitenwissers zelf. Een pomp die niets doet of koppen die scheef spuiten leveren daarom een afkeuring op.

Reken bij een kapotte pomp al snel op enkele tientjes aan onderdelen, terwijl vier liter zelfgemaakte vloeistof je hooguit een paar euro kost.

Milieuwinst valt er eveneens te behalen, want klassieke sproeivloeistof bevat vaak methanol, een stof die schadelijk is voor mens en oppervlaktewater.

Door zelf te mengen bepaal je precies hoeveel chemie er langs de weg verdampt, wat vooral prettig is als je vaak met open ramen of een schuifdak rijdt. Restanten horen daarbij nooit zomaar in de tuin of het riool, maar bij het klein chemisch afval.

Spoel het systeem tot slot een keer per jaar door met schoon gedestilleerd water, zeker wanneer je van een zomermengsel naar een wintermengsel overstapt.

Een korte controle van de wisserbladen hoort daar eigenlijk bij, aangezien versleten rubbers zelfs de beste vloeistof over de ruit uitsmeren.

Met die kleine routine houd je het zicht scherp, zonder onnodige uitgaven.