Reis van 600 kilometer met 100 km/u onthult het werkelijke verschil tussen een elektrische auto en een dieselauto

Automobilisten die regelmatig lange afstanden afleggen, staan voor een keuze die steeds belangrijker wordt. Is een elektrische auto op de snelweg werkelijk goedkoper dan een dieselauto, of ziet de rekensom er heel anders uit zodra de kilometers beginnen op te lopen.

Om daarachter te komen zetten Italiaanse motorjournalisten beide aandrijflijnen tegenover elkaar in een uitgebreide vergelijking. Ze reden drie identieke trajecten van 350, 600 en 800 kilometer met auto’s die allebei 272 pk leverden. Bovendien hielden ze een constante snelheid aan om de test zo eerlijk mogelijk te maken.

Op het kortste traject van 350 kilometer trok de elektrische auto aan het langste eind. De rit kostte ongeveer 32,90 euro met een volledig opgeladen accu, terwijl de dieselauto voor 43,75 euro aan brandstof verbruikte.

Toch verandert het beeld snel zodra de omstandigheden wijzigen. Wie gebruikmaakt van duurdere laadpassen of openbare snelladers kan de laadkosten zien oplopen tot 60 euro of meer, waardoor het kostenvoordeel van de elektrische auto vrijwel verdwijnt.

Toen de afstand werd uitgebreid naar 600 kilometer, werd het verschil pas echt duidelijk. De dieselauto legde de volledige rit af zonder te hoeven stoppen en kwam uit op een totale brandstofrekening van 75 euro.

De elektrische auto moest onderweg minstens één keer opladen, waardoor de totale energiekosten uitkwamen tussen de 60 en 90 euro, afhankelijk van de laadprijs.

Langere ritten pakken anders uit

Naarmate de reisafstand verder groeit, nivelleren de kosten zich. Het traject van 800 kilometer kostte de dieselrijder 100 euro aan gasolie, terwijl de elektrische auto-eigenaar rekening moest houden met laadkosten van 90 tot 120 euro. Goedkoper hoeft elektrisch rijden op lange trajecten dus helemaal niet te zijn.

Wat daarbij meespeelt is de laadtijd. Zelfs wanneer de kosten vergelijkbaar zijn, moet de elektrische rijder minstens twintig minuten extra rekening houden voor iedere laadstop. Voor chauffeurs die tijdgebonden reizen is dat een wezenlijk nadeel.

Fabrikanten werken intussen aan accu’s die snellere laadtijden mogelijk maken. Nieuwe modellen van onder meer Mercedes en BMW beloven laadtijden van tien tot vijftien minuten voor een significante reikwijdte, maar die technologie is pas beperkt beschikbaar in de hogere prijsklassen.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Infrastructuur als doorslaggevende factor

De testers concludeerden dat de elektrische auto pas écht aantrekkelijk is wanneer de rijder toegang heeft tot goedkope laadpunten, zoals een thuislader.

Wie afhankelijk is van openbare snelladers betaalt al snel evenveel of meer dan een dieselrijder, met een verplichte tussenstop erbij.

In Nederland groeide het aantal publieke laadpunten de afgelopen jaren fors en inmiddels zijn er tienduizenden beschikbaar, maar de tarieven variëren sterk per aanbieder en locatie.

Juist die tariefverschillen maken het voor elektrische rijders lastig om vooraf in te schatten wat een rit gaat kosten.