Omstreden olympisch relikwie moet verdwijnen

Dat blijkt uit documenten die de lokale autoriteiten hebben gepubliceerd, waarmee een einde komt aan een van de bekendste voorbeelden van een olympisch project zonder toekomst.

Op de baan werden in 2006 de wedstrijden in het bobsleeën, rodelen en skeleton verreden. De ijsbaan in het bergdorp Cesana Torinese werd in 2004 gebouwd voor bijna 110 miljoen euro, slechts vijf jaar later werd de baan alweer buiten gebruik gesteld.

In 2023 was de baan nog kort in beeld om opnieuw in gebruik te worden genomen voor de Winterspelen van 2026 in Milaan en Cortina. Dat plan werd uiteindelijk afgewezen vanwege de te hoge kosten, waarna de Italiaanse regering koos voor een volledig nieuwe baan.

Begin november verscheen een aanbesteding voor de herinrichting en herbestemming van de olympische baan voor bobslee, rodelen en skeleton.

De baan heeft bijna 110 miljoen euro gekost

Het gaat om een opdracht ter waarde van 7,6 miljoen euro voor het afbreken van de 1435 meter lange baan en alle voorzieningen voor wedstrijden, zoals start- en finishgebieden en kleedkamers.

Een datum voor de sloopwerkzaamheden is nog niet bekendgemaakt. Wat er na de sloop met het terrein gebeurt, staat evenmin vast, al wijst de term herbestemming in de aanbesteding erop dat de autoriteiten het gebied een nieuwe functie willen geven.

De baan was een van de meest omstreden projecten van de Spelen van 2006. Door de slechte bereikbaarheid in het afgelegen berggebied, het gebrek aan gebruiksmogelijkheden na de Spelen en de hoge onderhoudskosten werd de accommodatie in 2011 al definitief opgegeven.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Na de Spelen werd er in 2011 nog wel een wereldkampioenschap rodelen gehouden, waarna de baan definitief dicht ging. Sindsdien raakte het complex in verval, terwijl de betonnen constructie met zijn langgerekte bochten nog altijd duidelijk zichtbaar in het berglandschap ligt.

Daarmee voegde Cesana Pariol zich bij een lange rij olympische accommodaties die na het sportevenement grotendeels ongebruikt bleven.

Juist bobsleebanen staan bekend als dure projecten, omdat het koelen van het ijs veel energie vraagt en er wereldwijd maar weinig atleten zijn die er regelmatig gebruik van maken.

Voor de Winterspelen van 2026 bouwde Italië een nieuwe baan in Cortina d’Ampezzo, op de plek van de historische baan die in 1956 olympisch werd gebruikt. Dat project kostte uiteindelijk 120 miljoen euro, waardoor het zelfs nog duurder uitviel dan de baan in Cesana Pariol.

IOC had liever een al bestaande baan

Ook die keuze leidde tot veel kritiek, omdat het Internationaal Olympisch Comité de voorkeur gaf aan het gebruik van een bestaande baan in het buitenland.

De Italiaanse regering hield echter vast aan een eigen accommodatie, waardoor de bouw onder grote tijdsdruk moest worden afgerond. Voor Nederlandse bobsleeërs, die al decennia moeten uitwijken naar banen in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland, verandert er door de sloop weinig.

Nederland heeft zelf geen ijsbaan voor bobslee en rodelen, waardoor de sporters voor trainingen en wedstrijden altijd op buitenlandse accommodaties zijn aangewezen.

Cesana Pariol laat zien hoe lastig het is om dure sportaccommodaties na een groot toernooi een zinvolle toekomst te geven. Vergelijkbare voorbeelden zijn de gigantische stadions die voor het WK voetbal in Qatar van 2022 werden gebouwd en sindsdien nooit een nieuwe bestemming meer vonden.