Mercedes-eigenaar eist 3.000 euro na vondst van dode vis

Een Finse Mercedes-eigenaar die zijn autopoetser aansprakelijk stelde voor schade na een wasbeurt, vangt bot bij de nationale geschillencommissie. Volgens de commissie waren de problemen met de auto er namelijk al, nog voordat de medewerkers ook maar één spons hadden vastgepakt. Daarmee eindigt een bijzonder dispuut dat begon met een gewone afspraak voor een poetsbeurt.

De man eiste 24.000 Deense kronen, omgerekend ongeveer 3.200 euro, omdat de versnellingsbak, de airconditioning en de radio na de beurt niet meer naar behoren zouden werken. Hij wees waterschade door de reiniging aan als oorzaak van die storingen, maar het bedrijf wilde daar niet aan.

Opmerkelijk genoeg begon het conflict met een vondst die niets met water te maken had. Onder een van de vloermatten troffen de schoonmakers een dode vis aan, terwijl de eigenaar daar bij het afgeven van zijn auto met geen woord over had gerept. Wat de vis daar deed, is nog altijd een raadsel.

Het verhaal verscheen eerder in de Finse krant Ilta-Sanomat en werd daarna door Deense automedia opgepikt. Pas later kwam het vreemdste deel aan het licht, want de Mercedes-rijder had zelf ook nog een rekening te vereffenen met het bedrijf. Inmiddels heeft de commissie een definitief oordeel geveld.

Foto’s van vóór de wasbeurt gaven de doorslag

De afspraak met het poetsbedrijf was helder, want de Mercedes zou van binnen en van buiten een grondige reiniging krijgen. Bij het ophalen kreeg de eigenaar te horen dat er een vis was gevonden. Hij vertelde dat hij dagelijks dieren en zieke mensen vervoert, maar kon niet uitleggen hoe het dier in zijn auto was beland.

Binnen een etmaal stond hij alweer aan de lijn, dit keer met een schadeclaim. Omdat beide partijen lijnrecht tegenover elkaar stonden, kwam de zaak na een slepende communicatie terecht bij de Finse 

geschillencommissie voor consumenten , een instantie die vergelijkbaar is met de Deense klachtencommissie voor consumenten. In Finland geeft die commissie overigens aanbevelingen, geen bindende uitspraken zoals in Nederland.

Uiteindelijk hielp de zorgvuldigheid van de autopoetsers hun eigen zaak. Ze hadden vooraf vastgelegd hoe smerig het interieur was, en op die foto’s meenden de commissieleden ook sporen van een eerdere vloeistoflekkage te zien. De schade bestond dus al voordat iemand aan de auto begon, oordeelde de commissie, waardoor de Mercedes-rijder met lege handen naar huis ging.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Zo gaat het in Nederland bij een conflict met de garage

Nederlandse automobilisten met een vergelijkbaar probleem kunnen aankloppen bij de Geschillencommissie Voertuigen. Die commissie behandelt alleen klachten over aangesloten bedrijven, zoals BOVAG-garages, en doet een bindende uitspraak waar beide partijen zich aan moeten houden. Weigert een aangesloten garage de uitspraak na te komen, dan geldt er een nakomingsgarantie. Is een bedrijf niet aangesloten, dan rest alleen de gang naar de rechter.

Voordat een klacht in behandeling wordt genomen, moet de consument eerst schriftelijk bij het bedrijf zelf hebben geklaagd. Volgens de ANWB ligt de bewijslast bovendien bij de klant, tenzij er nog garantie op het werk zit. Facturen, contracten en foto’s zijn dus onmisbaar, en deze Finse zaak bewijst dat ook bedrijven er hun voordeel mee kunnen doen.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Denemarken kent eveneens een door de overheid erkende beroepsinstantie voor voertuigen, die volgens hetzelfde principe werkt als de Finse variant. Toch leggen sommige merken en dealers de uitspraken daar naast zich neer. Tesla en Nissan belandden daardoor onder meer meerdere keren op een openbare lijst van bedrijven die zich niet aan de beslissingen houden.