‘Hij kan niet meer in leven zijn’: Komatsu vertelt over het ongeluk van zijn F1-vriend

Teambaas van Haas F1 Ayao Komatsu was in 2020 nog race-engineer bij het team toen Romain Grosjean een van de meest angstaanjagende crashes in de recente Formule 1-geschiedenis meemaakte.

Bij de openingsronde van de Grand Prix van Bahrein vloog Grosjean met hoge snelheid de vangrail in, waarbij zijn bolide in tweeën werd gescheurd en direct in brand vloog. Wonder boven wonder wist de Fransman zichzelf binnen enkele seconden uit de vlammenzee te bevrijden.

Komatsu vertelde in de podcast High Performance over de paniek, de ongeloof en het intense gevoel van onmacht dat hij ervoer tijdens en na het ongeluk.

“Ik wist in eerste instantie niet dat het Romain was. En zodra ik doorhad dat hij het was, dacht ik: ‘Hij kan niet meer in leven zijn’. Hij is mijn vriend, snap je?”

Komatsu zocht contact voor hij naar het ziekenhuis ging

Komatsu beschouwde Grosjean niet alleen als een coureur waarmee hij samenwerkte, maar ook als een vriend. Dat maakte het moment nog zwaarder. Vanaf de pitmuur kon hij niets doen en had hij geen direct contact met Grosjean. Het enige wat hij kon doen, was wachten.

Vis dette opslag på Instagram

Et opslag delt af HYPEWHIP (@hypewhip)

“Het leek eeuwen te duren. Ik zag hem niet uit de auto komen.”

“Maar toen zei een van de race-ingenieurs over de radio: ‘Nee, nee, Romain is eruit. Romain is eruit.’”

Toch kon Komatsu het nauwelijks geloven totdat hij het zelf zag. Daarom zocht hij na het incident direct contact met zijn coureur, vóór deze per helikopter naar het ziekenhuis werd gebracht.

“Ik ben hem toen gaan opzoeken. Ik kon hem net zien en hij zwaaide naar me. Hij was in het medisch centrum.”

“Ik stond net buiten, en de verantwoordelijke daar liet me tot op zekere hoogte binnen. Toen zag hij me en gaf hij een teken van herkenning.”

Ook teamgenoot Kevin Magnussen kon het nauwelijks bevatten en zei dat hij hem móést zien om het te kunnen geloven. Ze gingen samen naar het ziekenhuis.

“Kevin zei: ‘Ik kan het gewoon niet geloven dat hij nog leeft.’ Dus zei hij: ‘We moeten naar het ziekenhuis om hem te zien.’ En ik voelde precies hetzelfde.”

Voor Komatsu was het belangrijk om zijn eigen ogen te gebruiken, om zeker te weten dat zijn vriend en coureur het overleefd had. Ook zodat hij diens vrouw gerust kon stellen.

“Ik wilde het gewoon met eigen ogen zien, zodat ik tegen zijn vrouw kon zeggen: ‘Ik heb hem gezien, hij leeft nog.’”

Toen het wrak later terug werd gebracht naar de garage, trof Komatsu een huiveringwekkend beeld aan. De restanten van de Haas waren verkoold, doormidden gebroken en verspreidden een afschuwelijke geur.

“De geur was ondraaglijk. Vreselijk. Absoluut walgelijk. Die geur van verbrand butylrubber is verschrikkelijk.”

Wat hem het meest raakte, was wat hij aantrof in het chassis.

“De schoenen van Romain zaten nog achter het pedaal vast. Zijn linkervoet zat tijdens de crash klem achter het pedaal.”

“Hij moest zich naar voren buigen, ergens aan vastgrijpen en zichzelf loswrikken.”

“Toen is zijn voet uit zijn schoen geschoten. De raceschoenen zaten nog steeds in de cockpit, achter het pedaal.”

“Daarna heeft hij zijn linkerhand in de vlammen bij de halo gestoken, zich afgezet, en is hij eruit gekomen.”

Het moment blijft voor Komatsu een van de meest aangrijpende ervaringen uit zijn carrière in de Formule 1. De combinatie van vriendschap, angst, opluchting en het besef van hoe dicht de dood op de loer lag, heeft diepe indruk op hem gemaakt.