Gevechtspiloot vloog met vier van de krachtigste VS-gevechtsvliegtuigen: ‘De F-35 is niet de beste’

Dave Berke vloog in zijn 23-jarige carrière als gevechtspiloot bij het Amerikaanse Korps Mariniers vier van de meest geavanceerde gevechtsvliegtuigen ter wereld.

Met ongeveer 3.000 vlieguren op zijn naam en een rol als instructeur aan een echte Top Gun-school heeft hij een unieke vergelijkingsbasis. Zijn conclusie is ondubbelzinnig dat de F-22 Raptor het meest uitzonderlijke vliegtuig is dat hij ooit heeft gevlogen.

Berkes interesse in gevechtsvliegtuigen begon op dertienjarige leeftijd na het zien van de film Top Gun. Hij besloot op dat moment dat hij gevechtspiloot wilde worden, die ambitie wist hij volledig te verwezenlijken.

Na het zien van Top Gun wilde Berke piloot worden

Zijn carrière bood hem de kans vier iconische Amerikaanse gevechtsvliegtuigen van binnenuit te leren kennen. De F/A-18 Hornet noemt hij zijn eerste liefde, het was zijn eerste operationele straaljager en het toestel dat hij het meest heeft gevlogen.

Zijn grote waardering voor de Hornet stoelt op veelzijdigheid. Als gecombineerd jacht- en aanvalsvliegtuig kan de F/A-18 vrijwel elke missie uitvoeren die de marine van hem vroeg, een vliegtuig waarmee je als piloot een brede basis opbouwt.

Hij vloog aanvalsmissies vanaf vliegdekschepen was actief in Irak en werd de eerste operationele commandant die de F-35B van het Korps Mariniers vloog. Later gaf hij zelf tactiekonderwijs aan de Top Gun-school voor jachtvliegtuigen.

De F-16 bood hem meer vermogen en scherpere vliegprestaties dan de Hornet. Bovendien opende het toestel een cruciale deur, via een uitwisselingsprogramma met de luchtmacht waarbij hij de F-16 vloog kreeg hij toegang tot de F-22, zonder de F-16 had hij de Raptor nooit gekend.

De F-35 maakte een heel andere indruk. Berke bewondert het toestel niet om zijn snelheid of wendbaarheid maar om zijn informatieverwerkingsvermogen.

De F-35 verzamelt gegevens uit talloze sensoren combineert die tot een volledig situationeel overzicht en deelt die informatie direct met andere vliegtuigen en commandoposten.

Dat veranderde zijn begrip van moderne luchtgevechten fundamenteel. Toekomstige oorlogsvoering wordt gewonnen door informatievoorsprong niet alleen door snelheid en manoeuvreerbaarheid zo concludeerde hij na zijn ervaringen met de F-35, maar de F-22 staat voor hem in een klasse apart.

“De F-22 Raptor is een uniek vliegtuig. Er is wereldwijd niets vergelijkbaars in gebruik.”

Zijn eerste vlucht op de luchtmachtbasis Tyndall liet hem meteen zien dat dit een fundamenteel ander toestel was, hij had op dat moment al jaren ervaring met de F/A-18 en de F-16. Toch overviel het gevoel hem onmiddellijk.

“De manier waarop het vliegtuig aanvoelde hoe het klonk hoe het bewoog.”

“Het was meteen duidelijk dat dit niets gemeen had met alles wat ik daarvoor had gevlogen. Ik werd verliefd op het toestel op het moment dat ik instapte.”

Raptor was manoeuvreerbaarder

Wat hem het meest trof was de zogeheten supermanoeuvreerbaarheid van de Raptor. De straalmotoren kunnen hun stuwkracht vectorieel sturen wat het vliegtuig in vliegposities brengt die voor conventionele gevechtsvliegtuigen onmogelijk zijn.

“De eerste keer dat je voelt wat we de supermanoeuvreerbaarheid van de Raptor noemen realiseer je je: dit gaat simpelweg niet in een vierde generatie vliegtuig.”

Die combinatie van extreem hoge snelheid, stealthtechnologie, geavanceerde sensoren en stuwkrachtvectoring maakt de F-22 naar zijn mening tot een ongeëvenaard luchtwapen. Concurrentie op dit niveau bestaat simpelweg niet, zo stelt hij.

Berke verliet het Korps Mariniers in 2017 en zijn ervaringen met vier generaties gevechtsvliegtuigen maken zijn vergelijkingen betrouwbaarder. Niet als buitenstaander die vliegtuigen op papier beoordeelt maar als piloot die ze heeft gevlogen in training en in operationele omstandigheden.