Elektrische auto’s worden in China na twee jaar weggegooid

In het westen kunnen we niet meer om ze heen, in China geldt de elektrische auto steeds vaker als wegwerpartikel. Jonge Chinese bestuurders rijden twee tot drie jaar in hun nieuwe elektrische wagen en vervangen hem daarna voor een nieuwer model.

Het patroon lijkt sterk op hoe mensen omgaan met hun smartphone en dat is geen toeval. De auto is in China steeds letterlijker een rijdende telefoon geworden.

Dat stelt Xing Zhou van adviesbureau Alix Partners in vakblad Automobilwoche. Volgens hem is de razendsnelle technologische ontwikkeling de voornaamste reden voor de korte gebruikscyclus.

Chinese fabrikanten brengen in hoog tempo verbeteringen op de markt op het gebied van kunstmatige intelligentie, infotainment en vooral batterijen. Een auto die twee jaar geleden nieuw was ziet er in dat klimaat al snel gedateerd uit.

In China krijgen auto’s geen tweede leven

De batterijtechnologie speelt ook een centrale rol in hoe men in China met elektrische auto’s omgaat. Nieuwe generaties accu’s bieden telkens een groter rijbereik en kortere laadtijden.

Wie een elektrische auto koopt die drie jaar oud is, rijdt al met technologie die meerdere generaties achterloopt. Dat gevoel van veroudering is in China sterker dan waar ter wereld dan ook, omdat de ontwikkeling er sneller gaat dan in welk ander land ter wereld.

De prijzenoorlog tussen de ruim 150 Chinese autofabrikanten versterkt die dynamiek verder. Elektrische stadsauto’s zijn verkrijgbaar voor minder dan 9.000 euro en vrijwel altijd goedkoper dan vergelijkbare brandstofauto’s. Dat maakt de drempel om over te stappen op een nieuw model laag.

Bij een auto van 18.000 euro is het economisch bovendien nauwelijks te rechtvaardigen om na een paar jaar een nieuwe batterij te plaatsen die zelf al gauw 9.000 euro kost. Vervangen is dan goedkoper dan repareren.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Daar komt nog eens bij dat tweedehands auto’s en lease-auto’s in China veel minder gangbaar zijn dan in Europa. Verouderde elektrische voertuigen verdwijnen daardoor vaak gewoon van de markt zonder een tweede leven te krijgen. Voor het milieu is dat een ernstig probleem.

De productie van batterijen is namelijk een energie-intensief proces dat aanzienlijke CO2-uitstoot veroorzaakt. Als die batterij na twee jaar in een auto die op de schroothoop belandt terechtkomt is de klimaatwinst van elektrisch rijden een stuk minder overtuigend.

Europese fabrikanten zitten gevangen tussen twee werelden. In China proberen Volkswagen en andere grote merken via een lokale strategie het tempo van Chinese concurrenten bij te benen.

Dat is echter makkelijker gezegd dan gedaan. De Chinese industrie opereert met ontwikkelingscycli die Europese bedrijven structureel moeilijk kunnen bijhouden.

In Europa zelf gaat de ontwikkeling een andere kant op. De Europese Unie wil per 2027 een verplicht digitaal productpaspoort invoeren voor elektrische autobatterijen.

Daarin moet worden bijgehouden welke grondstoffen zijn gebruikt en hoe de batterij kan worden hergebruikt of gerecycled. Het doel is een circulaire economie waarbij batterijen zo lang mogelijk meegaan en zo min mogelijk verloren gaan.

De kloof tussen de Chinese en Europese benadering van elektrisch rijden wordt daarmee alleen maar groter. China kiest voor snelheid en lage prijzen terwijl Europa inzet op duurzaamheid en levensduurverlenging. Welke aanpak op de lange termijn wint is nog onzeker maar de tegenstelling tekent zich steeds scherper af.