250 meter lang vliegdekschip van de Amerikaanse marine is tot zinken gebracht

Op ruim 4.500 meter diepte, meer dan 90 kilometer voor de kust van het Hawaïaanse eiland Kauai, rusten nu twee enorme Amerikaanse oorlogsschepen.

Beide werden tijdens een spectaculaire militaire oefening naar de bodem van de oceaan gestuurd, waarbij raketten, missiles en zware vuurkracht op de gigantische schepen werden afgevuurd.

De schepen werden tot zinken gebracht tijdens de internationale marineoefening RIMPAC. Tijdens de zogenoemde SINKEX krijgen deelnemende landen de kans om hun wapensystemen te testen op echte schepen. RIMPAC geldt als de grootste maritieme oefening ter wereld en brengt iedere twee jaar marines uit tientallen landen samen rond Hawaï.

Normaal gesproken eindigt slechts één schip op de zeebodem, maar dit jaar werd geschiedenis geschreven toen maar liefst twee kolossale schepen ten onder gingen.

Het eerste schip, de kruiser USS Mobile Bay, werd op 12 juli geraakt na meer dan 36 jaar trouwe dienst. Vijf dagen later volgde het amfibische aanvalsschip USS Peleliu, dat eveneens tijdens de grootschalige oefening tot zinken werd gebracht.

Pas nadat beide schepen jarenlang dienst hadden gedaan bij de Amerikaanse marine, waren ze uit actieve dienst genomen en aangewezen als doelschepen voor de oefening.

Militaire eenheden uit Australië, Canada, Italië, Japan, Nieuw Zeeland, Spanje en de Verenigde Staten namen deel aan de operatie. Een van de meest opvallende onderdelen van de oefening was het grote aantal helikopters dat raketten mocht afvuren op echte scheepsrompen, waardoor de bemanningen onder uiterst realistische omstandigheden konden trainen.

Raketten vanuit de lucht

Het Amerikaanse leger zette een AH-64 Apache in, die een Israëlische Spike NLOS afvuurde op de USS Mobile Bay. Dat wapen haalt in de nieuwste versie een bereik tot vijftig kilometer en wordt normaal gesproken ingezet tegen pantservoertuigen of versterkte stellingen.

Ook Groot-Brittannië vliegt met de Apache boven zee, namelijk vanaf zijn twee vliegdekschepen.

De Australische marine liet een MH-60R Seahawk opstijgen met een AGM-114N Hellfire aan boord, een raket met thermobare kop en een bereik van ongeveer elf kilometer.

Nieuw-Zeeland stuurde daarnaast een oudere SH-2G(I) Seasprite de lucht in, een toestel dat inmiddels wordt vervangen door diezelfde Seahawk. Vanaf die helikopter volgde een AGM-119 Penguin, een antischipraket die al sinds 1972 dienstdoet.

Volgens de Nieuw-Zeelandse marine sloeg de Penguin dwars door de romp van de USS Peleliu, waarna het projectiel van binnen ontplofte en zo de meeste schade aanrichtte.

Italië droeg bij met een SH-101, gebaseerd op de AgustaWestland AW101, die een Marte lanceerde. In de ER-uitvoering haalt die raket een bereik van ruim honderd kilometer met een pantserbrekende kop van zeventig kilo.

Straaljagers, onderzeeërs en de doelschepen

Vanuit de lucht kwam ook zwaarder geschut, want een F/A-18 loste een AGM-158C LRASM met een bereik van 370 kilometer en een gevechtskop van 450 kilo. Deze antischipraket speelt daarmee in een andere klasse dan de wapens die vanuit de helikopters kwamen.

Welk schip daarmee precies werd geraakt, maakte de marine niet bekend. Op de gedeelde beelden verschijnen verder de Amerikaanse HIMARS-raketartillerie en de Japanse Type 12, die als kustverdediging vanaf een vrachtwagen wordt gelanceerd.

Onder water waren twee jachtonderzeeërs van de Los Angeles-klasse aanwezig, namelijk de USS Columbia en de USS Charlotte. Ook oppervlakteschepen deden mee, want het Spaanse fregat Álvaro de Bazán vuurde samen met de Japanse torpedobootjager Kongo een Harpoon af op de Peleliu.

De Canadese onderzeeër HMCS Corner Brook bracht daarnaast een Mark 48-torpedo uit op de USS Mobile Bay, met een bereik tot vijftig kilometer en een kop van 293 kilo.

De USS Peleliu was een amfibisch aanvalsschip van 250 meter lang en bijna 40.000 ton, dat in 1980 in dienst kwam en pas in 2015 na 35 jaar uit de vaart ging.

Als raketkruiser van de Ticonderoga-klasse mat de USS Mobile Bay 173 meter, met een verticaal lanceersysteem van 122 cellen voor SM-2, SM-3 en Tomahawk. Beide schepen draaiden jarenlang mee bij operaties in onder meer Afghanistan en Irak, voordat ze als drijvend doelwit eindigden.