Experts zijn het eens: de fabrikant bepaalt of een distributieriem na 60.000 of pas na 240.000 kilometer vervangen moet worden.

Ford schrapt tienduizenden kilometers uit zijn riemadvies: waarom je onderhoudsboekje niet het laatste woord heeft

Ford heeft deze zomer iets gedaan wat autofabrikanten zelden uit zichzelf doen.

Het merk heeft het vervangingsinterval van de distributieriem in zijn kleine 1.0 EcoBoost-motor fors ingekort van 150.000 naar 100.000 mijl of zes jaar.

Omgerekend zakt het advies daarmee van ruwweg 240.000 naar 160.000 kilometer.

Driecilinders met problemen

De aanpassing kwam niet uit het niets. De Amerikaanse verkeersveiligheidsautoriteit NHTSA onderzoekt al sinds december 2025 waarom deze driecilinder zo vaak onverwacht de geest geeft.

Begin augustus is dat onderzoek opgeschaald naar een diepgaande technische analyse van 135.551 Fiesta’s, Focussen en EcoSports uit de bouwjaren 2014 tot en met 2021 (pdf).

In de Verenigde Staten is dat de laatste stap voordat de toezichthouder een terugroepactie kan afdwingen. Wat de zaak extra pijnlijk maakt, is dat de onderzoekers ook motoren tegenkwamen die bezweken terwijl de eigenaar het olieonderhoud keurig volgens schema had laten doen.

Rubber dat in olie zwemt

Het probleem zit in een ontwerpkeuze die meerdere fabrikanten de afgelopen vijftien jaar omarmden.

Bij een zogenoemde natte riem draait de getande band niet droog achter een kap. Hij ligt in de motorolie, wat de motor op papier stiller en zuiniger maakt. In de praktijk laat de riem met de jaren kleine deeltjes los die met de olie meereizen en uiteindelijk de aanzuigzeef van de oliepomp verstoppen.

De oliedruk zakt dan weg en een motor zonder smering houdt het niet lang vol. Bij de Ford-motor kan dat vuil volgens de NHTSA bovendien niet worden gecontroleerd of verwijderd zonder het complete blok uit de auto te halen.

Bij Stellantis kennen ze dit verhaal maar al te goed. De 1.2 PureTech in talloze Peugeots, Citroëns en Opels werkt volgens hetzelfde principe en groeide uit tot een van de beruchtste motoren van het afgelopen decennium.

Eind oktober bood topman Antonio Filosa de eigenaren excuses aan, al kwamen daar geen nieuwe financiële regelingen bij. De fabriek in het Noord-Franse Douvrin waar het blok jarenlang van de band rolde, is inmiddels definitief dicht.

Kilometers zeggen niet alles

Dat Ford zijn advies zo drastisch moest bijstellen, verklaart meteen waarom de intervallen tussen merken zo ver uiteenlopen. Fabrikanten schrijven doorgaans een vervangmoment voor ergens tussen 60.000 en 240.000 kilometer.

Die bandbreedte hangt samen met het materiaal van de riem, meestal rubber dat is versterkt met glas- of aramidevezels. Ook de spanning op de riemgeleiding en de belasting die een specifiek motorontwerp met zich meebrengt spelen mee.

Daarnaast tikt de klok gewoon door, want rubber veroudert ook als de auto vooral op de oprit staat. Onderhoudsschema’s noemen daarom naast een kilometerstand altijd een maximaal aantal jaren, meestal vijf tot tien.

Wacht niet tot het laatste moment

Monteurs raden daarom aan om de grens niet tot de laatste kilometer op te zoeken. Voor motoren met een riem in olie zoals de PureTech is een wissel om de 40.000 tot 60.000 kilometer volgens hen vaak de veiligere keuze.

Dat geldt zeker voor auto’s die veel in de stad rijden, omdat het materiaal daar sneller slijt dan op lange ritten over de snelweg.

Voor de meeste andere motoren geldt 80.000 tot 100.000 kilometer als redelijke vuistregel. Een vervroegde vervanging kost ongeveer evenveel als een grote onderhoudsbeurt.

Een geknapte riem kost bij veel moderne motoren de hele motor, omdat de zuigers dan ongeremd tegen openstaande kleppen slaan.