Waarom deze Audi zijn achterwielen heen en weer beweegt

In plaats daarvan drijven persluchtcilinders het voertuig schoksgewijs naar voren. Het resultaat ziet er meer uit als een demonstratie in een college werktuigbouwkunde dan als autorijden, maar het is een officieel benoemde prototype van het Roemeense bedrijf Rosmar H.

Het voertuig heet de ROSMAR V-04 PROTO en is ontwikkeld door een bedrijf dat zich bezighoudt met alternatieve aandrijfconcepten, de filosofie achter het project?

Geen verbranding, geen stroom, geen batterij, maar gecomprimeerde lucht als energiedrager. Robuust, eenvoudig en onafhankelijk van dure of complexe technologie is de gedachte.

Technisch gezien werkt het systeem op cilinders die zijn gekoppeld aan de achterwielen, die cilinders duwen het voertuig stap voor stap naar voren. Na elke duwbeweging trekken de cilinders zich terug en begint de cyclus opnieuw.

Voortbewegen neigt naar kruipen

Het geluidseffect doet denken aan een grote hydraulische pers. Het voortbewegen ziet er eerder als kruipen uit, dan rijden met een kenmerkend schokkerig ritme dat de video van het voertuig viral deed gaan op sociale media.

Rosmar H claimt dat het systeem voordelen heeft op gladde ondergronden zoals sneeuw of modder, vergelijkbaar met verbeterde vierwielaandrijving.

Dankzij de directe koppeling van cilinders aan de wielen zou het voertuig ook op glad terrein tractie kunnen opbouwen, waar een conventioneel aangedreven auto vast zou komen te zitten.

FINALLY! The technology we've all been screaming for has ARRIVED AT LAST! The future is now!
This is a compressed air-powered Audi by a Romanian firm. According to their website, it'll do 0-100 in 0.3 seconds and has a top speed of 600 km/h…
Looks like it'd roll an ankle on… pic.twitter.com/Gv3rgV2YPx

— Gavin Shoebridge (@KiwiEV) May 30, 2026

Daarnaast stelt het bedrijf dat bij het terugkeren van de cilinders energie kan worden teruggewonnen via een vorm van regeneratief gebruik van de luchtdruk.

Dat klinkt in theorie heel interessant, maar roept in de praktijk meteen vragen op. Perslucht staat in de techniek al lang bekend als een relatief inefficiënte energiedrager.

De energiedichtheid van gecomprimeerde lucht is laag, vergeleken met benzine of zelfs moderne lithium-ionaccu’s. Voor een vergelijkbaar rijbereik heb je aanzienlijk meer volume of gewicht aan samengeperste lucht nodig dan bij andere energievormen.

De hoge drukken die nodig zijn voor een bruikbaar systeem vragen ook om zware en robuuste opslagtanks, wat het totaalgewicht van het voertuig verder verhoogt.

Perslucht als aandrijving voor voertuigen is overigens niet zomaar een nieuw idee. Meerdere start-ups en onderzoeken hebben er de afgelopen decennia mee geëxperimenteerd, de meest bekende poging was de samenwerking tussen Tata Motors en het Franse bedrijf MDI rond 2007 tot 2010.

De zogenoemde AirPod trok wereldwijd aandacht, maar haalde de massamarkt nooit vanwege onopgeloste technische en economische drempels. De auto kon alleen bij lage snelheden, rijden had een beperkte actieradius en het tanken van perslucht bleek omslachtiger dan verwacht.

Geen centrale motor

Het Roemeense project staat in die traditie maar kiest voor een nog basalere benadering, waarbij de cilinders direct mechanisch op de wielen inwerken in plaats van via een centrale persluchtmotor.

Of dat een slimme vereenvoudiging is of juist een stap terug hangt af van welk probleem het systeem moet oplossen, voor dagelijks gebruik in het verkeer is het concept voorlopig onvoorstelbaar.

De snelheid is te laag, de autonomie te beperkt en de praktische bezwaren zijn te groot om een realistisch alternatief te vormen voor bestaande aandrijfvormen.

Maar als bewijs dat er nog mensen zijn die volledig buiten de gebaande paden denken over mobiliteit is de ROSMAR V-04 PROTO fascinerend. Heerlijk schots en scheef en daarmee precies het soort project dat sociale media doet ontploffen.