Echtpaar bouwt motorfiets in eigen garage: stoom drijft hem tot meer dan 300 km/u

Toch bewijst de Britse creatie Force of Nature dat stoom nog altijd tot spectaculaire prestaties in staat is, tijdens een dragrace-evenement op Santa Pod Raceway in het Verenigd Koninkrijk legde de bijzondere machine de kwartmijl af in slechts 5,503 seconden.

Daarbij werd een topsnelheid bereikt van 310,5 km/u. Volgens vakmedium New Atlas maakt dat de Force of Nature tot de op één na snelste motorfiets ter wereld, nog indrukwekkender zijn de cijfers halverwege de run.

Op ongeveer 200 meter had de machine al een snelheid van 337,8 km/u bereikt en 300 meter stond er nog altijd 327,2 km/u op de teller. Alleen een raketmotorfiets van de Franse snelheidsduivel Eric Teboul wist ooit nog snellere prestaties neer te zetten.

Wat deze machine zo bijzonder maakt is de manier waarop hij wordt aangedreven, want er is namelijk niet een traditionele verbrandingsmotor aanwezig, die via een ketting het achterwiel aandrijft.

Geen traditionele verbrandingsmotor aanwezig

In plaats daarvan werkt de Force of Nature volgens hetzelfde principe als een raket, de voortstuwing ontstaat doordat stoom met enorme kracht uit speciale sproeiers wordt geperst.

Het project komt niet van een grote fabrikant of raceorganisatie, de motor werd ontwikkeld door Graham Sykes en zijn vrouw Diane in hun eigen werkplaats in het Noord-Engelse Bedale. Zij werkten ongeveer zes jaar aan het concept en deze uitvoering is de vijfde ontwikkelingsfase van het project.

Voor een run wordt gedemineraliseerd water opgeslagen in een drukvat en extreem verhit, dat gebeurt met hulp van een externe installatie die door het team de Mothership wordt genoemd.

Artikel gaat verder onder de video.

Als brandstof gebruikt men gehydrogeneerde plantaardige olie of kerosine, van een milieuvriendelijk experiment is geen sprake. Vlak voor de start wordt de motor losgekoppeld van de verwarmingsinstallatie.

Zodra de rijder op een knop drukt, openen twee ventielen, het superhete water wordt met enorme druk door speciale mondstukken gejaagd en tijdens dat proces verandert het water vrijwel direct in stoom. Door de plotselinge uitzetting ontstaat een krachtige straal die de motor naar voren schiet.

Dat levert spectaculaire beelden op, maar kent ook een groot nadeel, in de eerste seconden wordt ongeveer 40 liter heet water per seconde uitgestoten. De druktank bevat in totaal 120 liter water, dus bij maximaal vermogen is die voorraad in theorie binnen drie seconden opgebruikt.

Daarmee wordt meteen duidelijk waarom deze techniek geen toekomst heeft voor dagelijks gebruik, de Force of Nature is niet een praktische motorfiets, maar een gespecialiseerde recordmachine die uitsluitend geschikt is voor extreem korte sprintafstanden.

Meer G-krachten dan bij een raketlancering

Ook voor de bestuurder is zo’n run een zware beproeving, tijdens de lancering krijgt de rijder te maken met krachten van ongeveer 6G, meer dan astronauten ervaren tijdens een raketlancering. Tijdens de recente Artemis II-missie kregen bemanningsleden te maken met ongeveer 3 tot 4G.

Om die enorme belasting beter beheersbaar te maken heeft Sykes de motor verschillende keren aangepast. Het chassis werd verlengd, de zitpositie gewijzigd en er kwam een nieuwe carbon stroomlijn en ook de ventielen en andere technische onderdelen werden verder verfijnd.

De ontwerper zelf erkent ook dat het concept duidelijke beperkingen heeft, zo kent de aandrijving slechts de standen vol vermogen en geen vermogen en een subtiele dosering van de stuwkracht is niet mogelijk, waardoor het risico altijd aanwezig blijft.

Hoewel traditionele Top Fuel-dragsters nog aanzienlijk sneller zijn, blijft de prestatie van de Force of Nature indrukwekkend, zeker omdat het project niet afkomstig is van een fabrieksteam maar van gepassioneerde ontwikkelaars.