Anders wil na tientallen jaren in ploegendienst vóór zijn 67e met pensioen: ‘Je moet van leven genieten zolang het kan’

De industriearbeider wil niet tot zijn reguliere pensioenleeftijd van 67 jaar volledig blijven doorwerken. Hij kiest daarom voor deeltijd en accepteert dat hij daardoor financieel moet inleveren.

Volgens het Zweedse vakbondsblad Dagens Arbete maakt Nääs gebruik van een regeling uit zijn collectieve arbeidsovereenkomst, daarmee kan hij zijn laatste arbeidsjaren anders indelen. Zijn gezondheid en behoefte aan meer vrije tijd spelen een belangrijke rol bij die beslissing.

Zweden heeft zijn pensioenstelsel aangepast aan de stijgende levensverwachting. De leeftijdsgrenzen binnen het systeem worden daardoor geleidelijk hoger, voor Nääs betekent zijn situatie volgens het Zweedse bericht dat 67 jaar de belangrijke leeftijdsgrens is.

Juist voor mensen met fysiek belastend werk ligt langer doorwerken gevoelig. Critici pleiten daarom voor meer mogelijkheden om rekening te houden met het soort beroep en de belasting tijdens een loopbaan, Nääs vindt dat niet iedere werknemer op dezelfde manier behandeld zou moeten worden.

Discussie over pensioenleeftijd

“Ik ben geen econoom. Maar het zou toch mogelijk moeten zijn om onderscheid te maken tussen verschillende beroepen.”

Voor hem is dat geen theoretische discussie, hij werkt al tientallen jaren in ploegendiensten in Sandviken. Die lange periode heeft volgens Nääs gevolgen gehad voor zijn gezondheid.

Sinds enkele jaren gebruikt hij medicijnen tegen een hoge bloeddruk, zelf vermoedt hij dat zijn jarenlange ploegendienst daarbij een rol heeft gespeeld. Ook onder collega’s ziet hij gezondheidsproblemen steeds vaker terugkomen.

“Vroeger praatte je over wat je in het weekend ging doen en naar welke feesten je zou gaan. Tegenwoordig praat je in plaats daarvan over ziektes,” zegt Nääs.

Artikel gaat verder onder de post op Facebook.

Een nieuwe relatie hielp hem bovendien anders naar zijn beschikbare tijd te kijken. In plaats van zoveel mogelijk inkomen vast te houden wil hij meer ruimte creëren om van zijn leven buiten het werk te genieten.

Dankzij de cao-regeling deelt hij zijn functie nu met een collega, tot zijn 65e werkt hij nog slechts de helft van zijn eerdere uren. Daar staat tegenover dat hij iedere maand een deel van zijn inkomen opgeeft.

Wat hij na zijn 65e gaat doen staat nog niet vast. Wanneer Nääs daarna in deeltijd wil blijven werken moet hij volgens Dagens Arbete een deel van zijn opgebouwde bedrijfspensioen aanspreken of laten uitbetalen, zelf verwacht hij niet dat hij nog bijzonder lang zal blijven werken als dat niet noodzakelijk is.

“Ik heb het gevoel dat ik mijn bijdrage heb geleverd. Je moet van het leven genieten zolang het kan,” zegt hij.

Ook in Duitsland speelt al jaren discussie over langer doorwerken, de wettelijke pensioenleeftijd wordt daar sinds 2012 stapsgewijs verhoogd. Voor mensen die in 1964 of later zijn geboren ligt de reguliere pensioenleeftijd op 67 jaar.

Duitsland kent vergelijkbare discussie

Wie minstens 35 verzekeringsjaren heeft opgebouwd kan onder voorwaarden eerder stoppen. Dat betekent echter niet automatisch dat iemand vanaf 63 jaar zonder financiële gevolgen met pensioen kan.

Volgens de Deutsche Rentenversicherung bedraagt de permanente korting bij vervroegd pensioen 0,3 procent voor iedere maand dat het pensioen eerder ingaat. Bij vier jaar eerder stoppen kan die korting oplopen tot 14,4 procent.

Er bestaat een belangrijke uitzondering voor mensen met 45 verzekeringsjaren. Wie in 1964 of later is geboren en aan de voorwaarden voor deze regeling voldoet kan vanaf 65 jaar zonder de gebruikelijke korting met pensioen.

De situatie van Nääs laat zien waarom zulke pensioenleeftijden niet alleen een financiële kwestie zijn, na tientallen jaren ploegendienst kiest hij namelijk bewust voor minder inkomen tegenover meer vrije tijd. Voor hem weegt de mogelijkheid om gezonde jaren buiten de fabriek te benutten uiteindelijk zwaarder dan het maximale salaris tot aan zijn pensioen.