Schumacher heeft een andere naam gekregen

Mick Schumacher laat zich niet kennen. Drie races in de IndyCar-Serie en drie teleurstellende resultaten maar de 26-jarige Duitser kijkt vooruit in plaats van achteruit.

Schumacher rijdt dit seizoen voor Rahal Letterman Lanigan Racing in de auto met zijn symbolische nummer 47. Dat cijfer is een knipoog naar zijn vader Michael en diens zeven wereldtitels.

De overstap van de Formule 1 en het World Endurance Championship naar de Amerikaanse IndyCar-serie was een bewuste keuze, al vond zijn oom Ralf Schumacher de stap onnodig en te gevaarlijk.

Het begin was ruw. In St. Petersburg eindigde hij al in de eerste ronde door een aanrijding waarbij hij geen schuld trof.

Schumacher is verre van moedeloos

In Phoenix kwalificeerde hij zich verrassend als vierde op het ovaal maar een defecte pneumatische sleutel bij de eerste pitstop gooide zijn race in de war en hij zakte weg naar de achttiende plek.

In Arlington op het gloednieuwe stratencircuit in de metropoolregio Dallas-Fort Worth werd hij vroeg in de race bestraft voor een aanrijding met Christian Lundgaard en eindigde als laatste na een tweede incident met Josef Newgarden.

Toch toont Schumacher in zijn interviews geen spoor van moedeloosheid. In de FOX-podcast sprak hij openhartig over zijn leercurve. En de IndyCar-auto zelf vraagt aanpassing.

“De overstap van het metrieke naar het angloamerikaanse systeem blijft een strijd voor me,” geeft hij toe.

“De IndyCar-bolides zijn roer en hebben geen stuurbekrachtiging. In gewicht vermogen en neerwaartse kracht staat de IndyCar onder de Formule 1-auto.”

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

“Maar de Firestone-band is bijvoorbeeld makkelijker te managen.”

In Arlington liet de eerste vrije training al zien hoe anders de nieuwe wereld is. Schumacher klaagde via de boordradio over hevige kuilroosters op het stratencircuit. Commentator en oud-coureur Townsend Bell reageerde gevat.

“Welkom bij IndyCar, Mick. Dit is hier geen Monaco, Jeddah of Singapore. Zo rijden wij hier.”

Bij zijn ovaltest op Indianapolis eerder dit jaar was de aanpassing nog groter. Door bochten gaan zonder te remmen is een compleet nieuwe gewaarwording voor een coureur die gewend is aan rondjes met rembalancepunten op iedere bocht.

“In het begin wist ik niet aan welke kant van de baan ik zat of in welke bocht ik zat,” vertelde Schumacher na die test.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

“Maar naarmate we de auto beter afstelden werden de dingen vanzelfsprekender.”

Zijn bandengevoeligheid uit de Formule 1 heeft hem ondertussen al een grappige bijnaam opgeleverd van zijn IndyCar-collega’s. Ze noemen hem Twinkletoes omdat hij zo licht met zijn voeten werkt. Schumacher glimlacht erover.

“Zo leer je het als coureur in Europa. Dat blijft hier mijn voordeel.”

“Ironisch genoeg heet mijn teamgenoot Graham Rahal Big Foot omdat hij altijd zo hard op de pedalen trapte.”

Rahal is een van de twee teamgenoten van Schumacher bij RLL naast Louis Foster die vorig seizoen Rookie of the Year won. Het team heeft voor 2026 ook intern fors geïnvesteerd met onder andere Brian Barnhart als nieuwe operationeel directeur.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Schumacher kijkt al verder dan de IndyCar. Op de vraag welke andere disciplines hem nog aanspreken noemde hij direct rallycross.

“Dankzij het Race of Champions reed ik al een keer een rallycrossauto. Nu wil ik zoiets eens in een echte racesetting besturen.”

“Mattias Ekström heeft me destijds diep indruk gemaakt met zijn beheersing van het voertuig.”

Over zijn jeugd en de beschermende omgeving die zijn ouders schiepen sprak hij met zichtbare dankbaarheid. Tot zijn vijftiende drong geen enkel beeld van hem naar buiten. Op de kartbaan kende iedereen zijn achternaam maar voor de buitenwereld bleef hij anoniem.

“Mijn vader heeft dat voor me mogelijk gemaakt. Daarvoor heeft hij heel veel moeite gedaan,” aldus Schumacher.