Vrouw brengt tas met 7.000 dollar naar de afdeling gevonden voorwerpen: een jaar later wil de gemeente die niet haar teruggeven

Een medewerkster op een Venetiaanse waterbus kreeg de verrassing van haar leven toen ze een achtergelaten damestas aan boord vond. Op het eerste gezicht leek het een heel gewone tas met make-up en wat snoep, maar de inhoud bleek een opmerkelijk geheim te verbergen.

Tussen de persoonlijke bezittingen lag namelijk een stapel van 70 biljetten van 100 Amerikaanse dollar, goed voor een totale waarde van ongeveer 6.130 euro.

Ondanks het ontbreken van identificerende documenten en het onvermogen om de eigenaar te achterhalen deed ze het juiste, dacht ze. Ze leverde de tas in bij het bureau gevonden voorwerpen, in plaats van het geld te houden.

Een jaar later klopte de eerlijke vindster opnieuw aan. Ze beriep zich op het Italiaanse burgerlijk recht dat bepaalt dat een niet-afgehaald gevonden voorwerp na 365 dagen eigendom kan worden van de vinder.

Haar onderbouwing was eenvoudig en juridisch gegrond, ze had het geld eerlijk afgegeven en de eigenaar had zich nooit gemeld terwijl de wettelijke termijn was verstreken. De vrouw kwam van een koude kermis thuis want de stad Venetië weigerde haar het geld uit te betalen.

In Italië heeft vinder na 365 dagen recht op gevonden voorwerp

De motivering om niet te betalen was dat de vrouw als lid van het servicepersoneel in de openbare dienst had gehandeld en daardoor geen aanspraak kon maken op de vondst. De gemeentelijke juridische afdeling bevestigde die interpretatie in eerste instantie ook.

De vrouw liet het daar niet zomaar bij zitten en stapte met haar advocaat naar de rechter om de uitbetaling van het bedrag alsnog af te dwingen.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

View this post on Instagram

A post shared by Il Gazzettino (@ilgazzettino.it)

De rechter in Venetië gaf haar uiteindelijk gelijk en bevestigde een eerder uitgevaardigde betalingsopdracht tegen de stad. De gemeente moet haar 6.716,59 euro betalen, het omgerekende geldbedrag plus de opgelopen rente.

De zaak illustreert niet alleen de bureaucratische obstakels die eerlijke vinders soms ondervinden, maar roept ook bredere vragen op over de regels rond gevonden voorwerpen. In Nederland en Duitsland gelden vergelijkbare, maar niet identieke regels.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

In Nederland geldt de regel dat gevonden voorwerpen niet zomaar mogen worden gehouden. De vinder is verplicht het voorwerp bij de gemeente of bij de politie aan te geven.

Als de eigenaar zich niet binnen dertien weken meldt, kan de vinder het voorwerp onder bepaalde voorwaarden houden of heeft hij recht op een vergoeding. Het niet aangeven van een vondst kan worden beschouwd als verduistering.

In Nederland moet eigenaar zich binnen 13 weken melden

In Duitsland schrijft de wet voor dat de vinder de vondst onmiddellijk dient te melden. Dat kan rechtstreeks bij de eigenaar als diens contactgegevens bekend zijn of bij een bevoegde instantie zoals de afdeling gevonden voorwerpen.

De vinder heeft op grond van de wet recht op een vonderloon als hij zijn meldingsplicht is nagekomen. Voor vondsten tot een waarde van 500 euro bedraagt het vindersloon vijf procent van de waarde, boven de 500 euro ligt het vindersloon op drie procent.

Als de eigenaar zich niet binnen zes maanden bij het bureau gevonden voorwerpen meldt, wordt de vinder de nieuwe eigenaar.

Een vergelijkbaar geval deed zich voor in Duitsland waar een vrouw in een ICE-trein tussen Hannover en München een tas met 15.000 euro in contant geld vond. Ze bracht het geld naar de autoriteiten, de eigenaar kon worden gevonden en de eerlijke vindster ontving een beloning.