Vijf jaar met z’n tweeën in een camper: ‘Die krappe ruimte put je uiteindelijk uit’

In en rond het Franse Niort zoekt een gepensioneerd echtpaar naarstig naar een huurwoning, maar er is simpelweg niets te huur. Micheline (67) en Eric (66) staan daarom op een wachtlijst bij een makelaarskantoor, nadat ze vijf jaar lang in hun camper hebben gewoond.

Wat na hun pensioen begon als de ultieme droom van vrijheid, is voor het stel geëindigd in vermoeidheid en frustratie. Volgens de twee worden mensen die permanent in hun voertuig wonen steeds vaker als een probleem gezien, ook al betalen zij netjes belasting.

Hun verhaal verscheen eerder in de regionale krant Ouest-France en belicht een kant van het zogenoemde vanlife waar weinig media aandacht aan besteden. Ouder worden op vier wielen is namelijk een stuk ingewikkelder dan de plaatjes van zonsondergangen aan zee doen vermoeden.

Eric werkte vroeger als ambtenaar bij de sociale dienst in het departement Seine-Saint-Denis, terwijl Micheline in de regio Parijs met mishandelde kinderen aan de slag was. Na hun pensionering gaven ze hun vaste woning op en kozen ze voor een camper met zes slaapplaatsen.

Van reizen naar leven op elkaars lip

Tijdens het eerste jaar trok het echtpaar volop rond, tot de coronacrisis de reisplannen abrupt stillegde. Daarna vestigde het stel zich in Deux-Sèvres, de streek in het westen van Frankrijk waar Micheline geboren is. Zo lang samenwonen op een paar vierkante meter eiste uiteindelijk zijn tol.

“Vijf jaar dicht op elkaar leven is uitputtend,” aldus Eric tegenover Ouest-France. Toch is het gebrek aan ruimte niet de enige reden waarom het stel de camper na al die jaren vaarwel wil zeggen.

Zelf ervaart Micheline een groeiende vijandigheid tegenover mensen die niet op vakantie zijn, maar het hele jaar door in een voertuig wonen. “Ze werpen barrières voor ons op,” aldus Micheline. Haar gevoel vat ze nog scherper samen met de uitspraak “We zijn net melaatsen.”

Als toerist op doorreis wordt een camperbezitter doorgaans nog getolereerd, maar wie het voertuig als vaste woning gebruikt, stuit al snel op weerstand. Het echtpaar zegt door “de overheid en de maatschappij” soms als dakloos te worden gezien, terwijl ze eigenaar zijn van hun voertuig en gewoon belasting betalen.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Populaire camper, lastige papierwinkel

Opvallend genoeg is de camper in Frankrijk nog altijd erg populair. Vorig jaar werden er volgens brancheorganisatie UNI VDL ruim 94.000 nieuwe en tweedehands recreatievoertuigen ingeschreven, waarvan 26.328 nieuw. Op 26 september opent bovendien de 60ste editie van de grote camperbeurs in Le Bourget bij Parijs.

Die populariteit verandert weinig aan de positie van mensen die hun voertuig langdurig als thuis gebruiken. Wie geen vast adres heeft, kan in Frankrijk via een gemeentelijk sociaal centrum of een erkende organisatie een postadres aanvragen, maar een huurwoning is daarmee nog niet binnen handbereik. Zeker in een regio met weinig huuraanbod moeten terugkeerders vaak lang geduld hebben.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Ook in Nederland is permanent in een camper wonen geen vanzelfsprekendheid. Inwoners moeten namelijk ingeschreven staan in de Basisregistratie Personen, en wie geen woonadres heeft, kan bij de gemeente een briefadres aanvragen. Permanente bewoning van een camping is bovendien in veel gemeenten niet toegestaan.

Voor Micheline en Eric draait het nu vooral om een dak boven hun hoofd, ergens in de buurt van Niort. De camper moest na hun pensioen het symbool van vrijheid worden, maar herinnert hen er inmiddels aan dat een bewuste levensstijlkeuze in Frankrijk kan uitlopen op een strijd met instanties en een krappe woningmarkt.