Schijnbaar onmogelijk: Elektromotoren blijken blijkbaar toch geschikt voor gigantische vrachtschepen

Een nieuw vrachtschip uit China zet volledig in op elektrische aandrijving. Het bijzondere aan het concept is dat de benodigde accu’s in gestandaardiseerde containers worden vervoerd en als gewone vracht aan boord kunnen worden gehanteerd.

Elektrische auto’s zijn allang gemeengoed en elektrische vrachtwagens komen langzaam in de wagenparken terecht. Maar bij grote schepen gold de accuaandrijving lange tijd als onrealistisch.

Te zwaar, te duur, te weinig actieradius. Een nieuw containerschip uit China toont nu aan dat die grens, althans in het kustverkeer, verder wordt verlegd.

Zoals cleantech-auteur Rico Grimm in zijn nieuwsbrief cleantech.ing bericht, heeft de Ningbo Ocean Shipping Co. in april de Ning Yuan Dian Kun in gebruik genomen. Het schip vaart volledig accu-elektrisch en kan 742 containers vervoeren.

742 containers te vervoeren

Het wordt aangedreven door een systeem van 1.750 kW, de energie komt uit tien accucontainers met samen 20 MWh aan capaciteit. Het schip pendelt op een route van ongeveer 70 zeemijl ten zuiden van Shanghai, volgens de exploitant moet het jaarlijks 1.462 ton CO2 besparen.

Bijzonder boeiend is niet alleen de elektrische aandrijving zelf, maar het laadconcept. De accu’s zitten in containers en kunnen in de haven met kranen worden verwisseld.

Is een accucontainer leeg, dan wordt hij van het schip getild en door een geladen exemplaar vervangen, zo hoeft het schip niet aan het stopcontact te wachten. Het principe zou vooral kunnen helpen op plaatsen waar de haveninfrastructuur nog niet op zeer hoge laadvermogens is berekend.

De stroom wordt praktisch als vracht behandeld, lege accu eraf, volle accu erop. Voor vaste korte afstanden met planbare routes is dat aanzienlijk eenvoudiger dan voor lange zeereizen.

Artikel gaat verder onder de post op X.

World's largest pure electric intelligent container vessel completes maiden voyage

The world's largest pure electric intelligent container vessel, the Ning Yuan Dian Kun, developed by China, embarked on its maiden voyage on April 15, marking a new step in the country's push… pic.twitter.com/iMu2ciuSz4

— China Science (@ChinaScience) April 23, 2026

China staat met het idee niet alleen, volgens de nieuwsbrief vaart sinds 2024 al de Green Water 01 van rederij COSCO op de Jangtsekiang en ook in Europa neemt het aantal elektrische schepen toe.

De Yara Birkeland in Noorwegen gebruikt een accu van 6,7 MWh, en Scandlines zet sinds maart 2026 met de Baltic Whale een volledig elektrische veerboot in tussen Puttgarden en Rødby. Naar het Noordzee-eiland Norderney vaart sinds 2025 de Frisia E-1.

De belangrijkste aanjager is de prijs, accupakketten voor maritieme toepassingen zijn sinds 2012 gedaald van omgerekend zo’n 1.400 euro naar minder dan 400 euro per kilowattuur. Tegen 2030 kunnen ze zakken naar ruim 200 euro, daarmee verschuift de rentabiliteitsberekening aanzienlijk.

Wereldwijd waren in 2024 weliswaar 944 schepen met grote accusystemen in bedrijf, en nog eens 451 in aanbouw. Slechts ongeveer 18 procent daarvan voer echter volledig elektrisch.

Op oceaanroutes is accu onrealistisch

De meeste accuschepen zijn hybrides of plug-inhybrides. Ze gebruiken accu’s bijvoorbeeld voor belastingspieken of voor het emissievrij in- en uitvaren in de haven, voor containerschepen op oceaanroutes blijft accuaandrijving voorlopig nauwelijks realistisch vanwege de energiedichtheid.

Diesel slaat per kilo een veelvoud op van de energie van een accu. Wie een groot schip over de Stille Oceaan wil brengen, zou enorme hoeveelheden vrachtcapaciteit voor accu’s moeten opofferen en dat zou de rentabiliteit sterk verslechteren.

Daarom zetten grote rederijen zoals Maersk momenteel vooral in op alternatieve brandstoffen zoals methanol. Op vaste korte afstanden, bij veerboten en in het kustverkeer zouden accucontainers echter een echt alternatief kunnen worden.

Het concept van verwisselbare accucontainers is in dat opzicht een slimme oplossing voor een hardnekkig probleem. Door de energievoorziening los te koppelen van het schip zelf, omzeilt het de noodzaak van langdurig laden en de daarvoor benodigde zware haveninfrastructuur, wat elektrische scheepvaart op korte routes een stuk haalbaarder maakt.