Na 44 jaar in hun woning: Leo (74) en Els (71) mogen niet verhuizen omdat pensioeninkomen te hoog is

Het echtpaar wil graag hun grote huis in Bodegraven verlaten, maar dat blijkt veel lastiger dan gedacht. Het inkomen van Leo en Els ligt net te hoog voor een kleinere sociale huurwoning en daardoor zit het stel vast in een woning die steeds minder bij hun gezondheid past.

Het echtpaar woont al ruim 44 jaar in Bodegraven, hun dochter groeide er op en de band met de buren is goed. Toch willen ze verhuizen, hun huis sluit met trappen en meerdere verdiepingen om gezondheidsredenen steeds minder goed aan.

De eerste verdieping telt drie slaapkamers en op zolder is er nog extra ruimte waar het stel nauwelijks gebruik van maakt. Leo en Els gebruiken tegenwoordig alleen nog de woonkamer en twee kamers, waardoor alle overige ruimte vooral dienstdoet als opslagruimte voor allerlei spullen.

Leo werd door de jaren heen meerdere keren aan zijn enkels geopereerd en ook Els heeft last van haar knieën en heupen. Na een ingreep moest Leo lange tijd in een revalidatiecentrum blijven omdat hij de trappen naar de slaapkamer thuis simpelweg niet kon nemen.

“Ik denk dat hier wel zes mensen kunnen wonen,” zegt Leo over het huis.

Er zouden zes mensen kunnen wonen

Volgens Leo zou de woning prima geschikt kunnen zijn voor een gezin. Het stel zoekt zelf naar een kleinere woning zonder trappen, al kunnen ze niet zomaar overstappen naar een andere sociale huurwoning.

Hun inkomen ligt net boven de grens die geldt voor een sociale huurwoning en dat komt mede door de inkomsten die Leo na zijn pensioen met extra werk verdiende.

Woningcorporaties kijken bij de toewijzing naar het inkomen van woningzoekenden, waarbij meestal een inkomensverklaring van de Belastingdienst als basis dient, zoals het woonplatform Entree uitlegt.

“De inkomsten van de afgelopen jaren die we moeten opgeven voor een nieuwe woning zijn daardoor hoger dan dat ze nu in het echt zijn,” zegt Leo.

Een duurdere woning is volgens hem niet te betalen, zeker niet als een van hen later alleen komt te staan.

“Als een van ons komt te overlijden, kunnen we iets duurders ook niet meer betalen.”

Nu willen Leo en Els bij de gemeente een aanvraag indienen voor urgentie. Volgens de regels van de gemeente Bodegraven-Reeuwijk kan dat bij aantoonbare gezondheidsproblemen die met de woning samenhangen, al moet er wel sprake zijn van een acute noodsituatie.

Over medische urgentie beslist meestal een onafhankelijke instantie, die beoordeelt of de woning echt een probleem vormt voor de gezondheid van de aanvragers. Daarnaast kan worden gekeken of het stel met aanpassingen in hun huidige huis kan blijven wonen in plaats van te verhuizen.

De Rijksoverheid noemt als mogelijke maatregelen onder meer een traplift, het weghalen van drempels of een extra toilet op de verdieping met de slaapkamer.

Veel ouderen wonen in te grote woning

Is daar vanwege een ziekte of beperking behoefte aan, dan kan de gemeente zulke aanpassingen in sommige gevallen ondersteunen via de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo).

Of een aanpassing of een verhuizing de beste oplossing is, wordt per situatie beoordeeld. Voor Leo en Els blijft daarmee voorlopig onduidelijk of de gemeente urgentie toekent voor een kleinere woning dan wel eerst aanpassingen in hun huidige huis voldoende vindt.

Hun situatie staat niet op zichzelf, veel ouderen in Nederland wonen in een te grote woning, terwijl starters en gezinnen moeilijk aan een huis komen.

Juist doorstroming van senioren naar kleinere woningen zou ruimte kunnen maken voor gezinnen, al lopen ouderen zoals Leo en Els in de praktijk vaak vast op regels en wachtlijsten.