Deze onbekende Italiaanse kust wordt de mooiste van het land genoemd

De Riviera di Ulisse, ofwel de Rivièra van Odysseus, combineert eeuwenoude mythologie met indrukwekkende natuur, historische plaatsen en rustige stranden.

Terwijl populaire bestemmingen als de Amalfikust en Cinque Terre jaarlijks door miljoenen bezoekers worden overspoeld, biedt deze kust een veel rustigere en authentiekere ervaring.

Een van de bekendste herkenningspunten van de regio is de Monte Circeo. Deze markante berg rijst op uit de Tyrreense Zee en is vanuit verschillende kustplaatsen zichtbaar.

Voor veel inwoners is de berg meer dan een opvallend landschapselement. Volgens een eeuwenoude traditie is dit de woonplaats van de tovenares Circe uit de Odyssee.

Metgezellen veranderen in varkens

In het tiende boek van Homerus’ beroemde epos verandert Circe de metgezellen van Odysseus in varkens nadat zij op haar eiland zijn aangekomen. Hoewel historisch bewijs daarvoor ontbreekt, wordt Monte Circeo al sinds de oudheid met dit verhaal in verband gebracht.

Archeoloog Lorenzo Ceruleo legt uit dat Griekse zeevaarders rond 750 voor Christus bekende mythen begonnen te koppelen aan nieuwe gebieden die zij ontdekten. Dat gaf hen volgens hem een gevoel van herkenning tijdens hun reizen over onbekende zeeën.

Volgens Ceruleo speelde ook de geografie een rol. Grote delen van Monte Circeo lagen in de oudheid grotendeels geïsoleerd door water, waardoor het gebied sterk leek op een eiland.

Bovendien bevond zich hier de Romeinse havenplaats Circeii, daardoor ontstond al vroeg de overtuiging dat dit het eiland van Circe moest zijn. Hoewel de mythe diep geworteld is in de streek, wijst Ceruleo erop dat deze niet als historische werkelijkheid moet worden gezien.

“De mythe van Circe behoort tot de literaire wereld van het gedicht. Het is geen historische werkelijkheid.”

Toch vormt de Odyssee nog altijd een belangrijk onderdeel van de identiteit van de regio. De naam Riviera di Ulisse werd in de twintigste eeuw geïntroduceerd om het toerisme te stimuleren.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Langs de kust zijn hotels, restaurants en strandpaviljoens te vinden met namen die verwijzen naar Odysseus, Penelope en andere figuren uit het beroemde epos.

Bezoekers treffen er echter veel meer aan dan alleen mythologie. Op de Monte Circeo ligt het Nationaal Park Circeo met uitgestrekte bossen, kustduinen, meren en wandelroutes.

Vanaf de top van de 541 meter hoge berg kijken bezoekers uit over de kustlijn, waar ook de resten van de Romeinse Tempel van Jupiter Anxur zichtbaar zijn. In het park bevindt zich bovendien de Grotta Guattari, een grot waar in 1939 resten van neanderthalers werden ontdekt.

Verder naar het zuiden ligt het Regionaal Park Riviera di Ulisse. Volgens parkvoorzitter Massimo Giovanchelli biedt dit gebied prachtige stranden, indrukwekkende zeegrotten en een kustlijn die het best per boot kan worden verkend en ook het schilderachtige Sperlonga trekt veel belangstelling.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Het witte kustplaatsje kreeg extra bekendheid nadat in 1957 een grote verzameling marmeren beelden met taferelen uit de Odyssee werd ontdekt in de grot van de Romeinse villa van keizer Tiberius. Tegenwoordig zijn deze beelden te bewonderen in het Nationaal Archeologisch Museum van Sperlonga.

Ondanks de rijke geschiedenis en fraaie natuur blijft de Riviera di Ulisse veel rustiger dan andere Italiaanse kustgebieden. Volgens gids Linda Contreras ligt dat vooral aan de ligging tussen Rome en Napels, veel buitenlandse toeristen reizen er simpelweg langs zonder er te stoppen.

Juist dat maakt de streek volgens inwoners aantrekkelijk. De kustplaatsen worden nog altijd gekenmerkt door vissershavens, sfeervolle pleinen, historische straatjes en lokale restaurants waar verse vis, buffelmozzarella en muskaatwijn op het menu staan.

Oprecht, authentiek en rustig toerisme

In de zomer zorgen festivals en concerten voor extra levendigheid, terwijl bezoekers buiten het hoogseizoen kunnen genieten van rustige stranden en indrukwekkende zonsondergangen.

“Het is een meer oprechte, authentieke en rustige vorm van toerisme”, zegt Giovanchelli.

Voor veel inwoners blijft de band met de Odyssee onderdeel van het dagelijks leven. Sommigen zien de verhalen vooral als cultureel erfgoed, terwijl anderen ze beschouwen als een slimme manier om bezoekers naar de regio te trekken, toch blijft de aantrekkingskracht van de mythen onverminderd groot.

“Mythen spreken tot de verbeelding”, zegt Contreras.

“Het is als een liefde die nooit verdwijnt. Een onbeantwoorde liefde, omdat je nooit zult weten of ze werkelijk heeft bestaan.”