Bananen blijven wekenlang vers door een simpel trucje, maar werkt het echt?

Niet te groen, niet te zwart, het ideale rijpheidsmoment van een banaan duurt al niet lang en wanneer dat moment is bereikt, verschilt bovendien sterk per persoon. Een redacteur van GameStar zocht uit welke bewaartips werkelijk helpen.

De aanleiding is herkenbaar voor veel ouders, de ene dag is een banaan het lekkerste tussendoortje ter wereld, de volgende dag is de gele vrucht het meest walgelijke voedsel dat ze ooit kregen aangeboden waardoor blijven bananen altijd langer in huis liggen dan gepland.

Het internet belooft zoals altijd uitkomst, wie de steel van een banaan in aluminiumfolie wikkelt, zou de vrucht wekenlang vers houden. De redacteur van GameStar besloot die tip en enkele andere, zelf te testen.

Dat een banaan bruin en uiteindelijk zwart kleurt, hoort bij het rijpingsproces. Dat proces wordt in gang gezet en versneld door ethyleen, een rijpingsgas dat de banaan zelf aanmaakt, eenmaal op gang versterkt de aanmaak van dat gas zichzelf, al is daarvoor wel voldoende zuurstof nodig.

Rijpingsproces versneld door ethyleen

Volgens niet wetenschappelijk onderbouwde vermoedens zou het meeste ethyleen bij de steel vrijkomen, wat de tip met aluminiumfolie verklaart. Een andere tip luidt om bananen in een afgesloten pot te bewaren.

In een eerste testronde volgde de redacteur acht dagen lang drie bananen van dezelfde tros. De banaan in de afgesloten pot verkleurde nauwelijks, terwijl de banaan met folie om de steel hooguit een minimaal voordeel had ten opzichte van een banaan zonder folie.

In een tweede ronde met nieuwe bananen werd er daarnaast een in de koelkast bewaard. Daarbij kan de schil door kouschade bij de tropische vrucht snel bruin worden, maar het vruchtvlees blijft langer vers dan bij kamertemperatuur.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Ook in die ronde bleek de folie om de steel slechts weinig verschil te maken. De banaan uit de koelkast deed er ondanks de kouschade duidelijk langer over om bruin te worden.

De banaan in de pot, inmiddels al ruim een week ouder dan de rest, bleef qua verkleuring van de schil nog altijd verreweg het beste ogen, ook toen de aankoop na bijna drie weken en in het geval van de pot zelfs zo’n vier weken, achter de rug lag.

Uiterlijk is echter niet alles en dus volgde de belangrijkste vraag, hoe smaakten de bananen?

Zowel de gewone banaan als die met folie om de steel vond de redacteur na acht dagen al te papperig en niet meer naar zijn smaak. De banaan uit de koelkast was minder zacht, maar wel koud, waardoor hij hem liever niet direct opat, qua smaak was die na acht dagen wel nog prima eetbaar.

In de pot verbruiken bananen zuurstof

De banaan die ongeveer een maand in de afgesloten pot had gelegen, viel volledig door de mand. Hij voelde rubberachtig aan en smaakte zurig en onaangenaam, vermoedelijk door beginnende gisting of andere afbraakprocessen als gevolg van zuurstoftekort.

In de pot verbruikt de banaan namelijk zuurstof, terwijl er koolstofdioxide ophoopt. Dat remt de rijping en de verkleuring van de schil af, maar maakt deze manier van bewaren met het oog op smaak allerminst aan te raden.

De populaire tip met aluminiumfolie levert nauwelijks iets op. De koelkast helpt om het vruchtvlees langer stevig te houden, mits je een bruine schil en een koude banaan voor lief neemt, een afgesloten pot houdt een banaan er weliswaar het langst mooi uitzien, maar dan wel ten koste van de smaak.

Wie verspilling wil voorkomen, doet er daarom vooral goed aan niet meer bananen te kopen dan in een paar dagen op kunnen. Te rijp geworden exemplaren lenen zich bovendien uitstekend voor bananenbrood of smoothies.