6.000 euro pensioen per maand: ‘We krijgen ons geld niet eens op’

Ruim zesduizend euro netto per maand, een huur van 1250 euro en toch wordt er bij het boodschappen doen bespaard. Frits Stom van 82 en Tjeerd Postma van 76 leven financieel zonder zorgen.

Toch maakt de een zelfs omwegen voor goedkopere boodschappen, terwijl zijn man vindt dat je geld beter kunt uitgeven zolang het nog kan. Dat vertelde het stel aan het weekendmagazine Mezza van het Algemeen Dagblad.

Stom weet hoe het is om een eigen zaak te runnen. In de jaren zeventig dreef hij meerdere restaurants, samen met zijn elf jaar jongere partner Frans met wie hij 42 jaar samen was, tot Frans in 2020 aan kanker overleed.

Vanwege de hoge belastingen in Nederland verhuisde het stel al in 1992 naar Luxemburg, waar ze een klein hotel uitbaatten.

Door de hoge belasting vertrok Stom in 1992

“In Nederland hebben we ons kapotgewerkt en vrijwel al ons geld aan de staat afgedragen,” blikt Stom terug.

In Luxemburg betaalde het stel slechts honderd gulden per maand aan sociale premies, in 2002 keerde hij terug naar Nederland nadat hij een spierziekte had gekregen. Omdat hij zelfstandig ondernemer was, bouwde hij geen aanvullend pensioen op.

Tegenwoordig woont hij met Postma in een huurwoning van 115 vierkante meter in Roermond. Postma werkte vroeger als ambtenaar in het facilitair beheer en de twee zijn sinds vijf jaar getrouwd.

Postma ontvangt naar eigen zeggen maandelijks ruim 4500 euro aan AOW en aanvullend pensioen. Stom ontvangt AOW en moet eenmaal per jaar schriftelijk bevestigen dat hij nog in leven is.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

“We krijgen ons geld gewoon niet op,” zegt Postma.

Ook aan uit eten gaan besteden ze weinig, aangezien Stom dat inmiddels schandalig duur vindt, Postma kijkt anders tegen al die zuinigheid aan. Stom rijdt soms om om boodschappen goedkoper in België of Duitsland te halen, wat Postma overdreven vindt.

Vanuit Roermond liggen beide grenzen weliswaar dichtbij, maar bij een korte rit voor een paar boodschappen weegt het voordeel niet altijd op tegen de brandstof en de tijd.

“Je leeft nu en je hebt geen kinderen, dus je moet het geld gebruiken dat je hebt,” zegt Postma.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Helemaal zonder familieverplichtingen is hij overigens niet. Hij heeft een dochter die binnenkort trouwt en een zoon die net getrouwd is en beiden geeft hij graag geld zolang hij nog leeft, daarnaast steunt Postma ook nog goede doelen.

Het verschil in bestedingspatroon blijkt ook uit hun beste aankopen, Stom noemt een vijftien jaar oude Fiat Panda, die hij twee jaar geleden voor 3500 euro bij een betrouwbare garage kocht. Postma noemt zijn beenprothese, waarvan de kosten via de WMO worden vergoed.

Ook bij hun miskopen loopt het beeld uiteen, Postma betreurt het dat hij te vaak is verhuisd, wat veel geld kostte. Stom herinnert zich een fornuis dat hij op een horecabeurs kocht, maar dat niet door de deur van zijn restaurant in de Amsterdamse binnenstad paste.

Kleding moest schoon zijn, maar niet nieuw

Postma interesseert zich bovendien voor mode, terwijl Stom nieuwe kleding vaak overbodig vindt.

“Man, je kasten puilen uit. Gek dat je nog kleren koopt, je hebt genoeg,” zegt hij tegen zijn man.

Zijn moeder leerde hem al vroeg dat kleding schoon moet zijn, maar niet per se nieuw. Het stel heeft een gezamenlijke rekening, waarvan ieder met een eigen pas betaalt, beiden verloren eerder een partner aan kanker en Postma moest na een aneurysma een been laten amputeren.

Inmiddels hebben ze elkaar als erfgenaam aangewezen. Zorgen om geld hebben ze niet, alleen over hoeveel ze ervan uitgeven, worden ze het niet altijd eens.