7 dingen die je niet moet doen als je op vakantie in Italië gaat eten

Toch blijkt dat veel bezoekers de ongeschreven regels aan tafel overtreden. Voor Italianen draait eten niet alleen om smaak, maar ook om traditie, gewoonten en de juiste volgorde van een maaltijd.

Wie zich daarin verdiept, ontdekt volgens kenners een belangrijk onderdeel van de Italiaanse cultuur.

Reisschrijfster Eva Sandoval, die jarenlang in de Italiaanse kustplaats Terracina woonde en meerdere reisgidsen over Zuid-Italië schreef, legt uit dat de Italiaanse keuken bewust eenvoudig is.

De nadruk ligt op verse seizoensproducten en lokale ingrediënten. Maaltijden worden rustig genuttigd en vormen een sociaal moment waarbij kwaliteit belangrijker is dan snelheid.

Een van de bekendste misverstanden onder toeristen draait om cappuccino. Veel bezoekers bestellen deze koffiespecialiteit ook tijdens de lunch of na het diner.

Cappucino uitsluitend bij het ontbijt

Voor Italianen hoort een cappuccino echter uitsluitend bij het ontbijt, te zwaar om te combineren met een uitgebreide maaltijd. Na de lunch of het diner kiezen Italianen eigenlijk altijd voor een espresso of een macchiato.

Ook de volgorde van een Italiaanse maaltijd ligt grotendeels vast, een traditioneel diner begint met een antipasto gevolgd door een primo zoals pasta of risotto. Daarna komt de secondo met vlees of vis en de bijgerechten.

Pas daarna volgen het dessert, de koffie en eventueel een digestief. Gangen kunnen worden overgeslagen, maar het omdraaien van die volgorde wordt als ongebruikelijk beschouwd, ook salades worden meestal niet vooraf gegeten, maar juist naast een vleesgerecht geserveerd.

Een andere bekende regel heeft betrekking op vis en kaas. Buiten Italië is het heel normaal om Parmezaanse kaas over een pastagerecht met zeevruchten te strooien, maar in Italië zelf is dat juist bij uitstek een no-go zone.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Vis en gerijpte kazen worden traditioneel als twee afzonderlijke culinaire werelden gezien waarvan de smaken elkaar kunnen overheersen. Alleen wanneer een recept daar specifiek om vraagt, zoals bij enkele regionale specialiteiten, worden vis en kaas samen gebruikt.

Ook het aanpassen van gerechten wordt niet overal gewaardeerd. In veel Italiaanse restaurants gaat men ervan uit dat de chef een gerecht precies heeft samengesteld zoals het bedoeld is.

Het vervangen van ingrediënten of het vragen om een andere pastasoort wordt daarom vaak gezien als een aantasting van het oorspronkelijke recept. Uiteraard wordt wel rekening gehouden met allergieën of medische dieetwensen.

Daarnaast raden Italianen bezoekers aan om vooral de lokale keuken te ontdekken. Hoewel veel gerechten internationaal bekend zijn, is de Italiaanse keuken sterk regionaal bepaald.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Pizza hoort volgens de traditie thuis in Napels, pesto komt oorspronkelijk uit Genua en klassiekers als carbonara en cacio e pepe zijn nauw verbonden met Rome. Vrijwel iedere stad en ieder dorp heeft bovendien eigen streekgerechten, kazen, broden of wijnen waar inwoners trots op zijn.

Ook de snelheid waarmee toeristen soms willen eten botst met de Italiaanse eetcultuur. Een diner wordt beschouwd als een sociaal moment waarbij uitgebreid wordt gepraat, gelachen en genoten.

Het is daarom heel normaal dat een avondmaaltijd meerdere uren duurt. Zeker in de zomer beginnen veel Italianen pas na 21.00 uur aan het diner en verlaten zij het restaurant pas laat op de avond.

Tot slot eindigt een traditionele maaltijd vaak met een amaro. Deze bittere kruidenlikeur wordt gemaakt van onder meer citrusschillen, kruiden of walnoten en geldt als een klassiek digestief.

Heel gewoon dat avondeten uren duurt

Vrijwel iedere Italiaanse regio kent daarbij zijn eigen variant. Volgens kenners vormt een espresso gevolgd door een glas amaro de traditionele afsluiting van een uitgebreide maaltijd.

Hoewel toeristen die een van deze ongeschreven regels overtreden meestal vriendelijk worden geholpen, kunnen sommige gewoonten rekenen op verbaasde blikken van de lokale bevolking.

Wie zich verdiept in de Italiaanse eetcultuur ontdekt echter dat achter veel van deze tradities een lange geschiedenis schuilgaat.

Juist door regionale specialiteiten te proeven, de volgorde van de maaltijd te respecteren en rustig de tijd te nemen, ervaren bezoekers volgens Italianen niet alleen de keuken, maar ook een belangrijk onderdeel van de nationale cultuur.