Net als Gardameer, maar minder druk: Dit prachtige meer is het beste alternatief

Toch doet het zoete leven aan dit betoverende meer in de Alpen nauwelijks onder voor dat bij zijn grote buren, terwijl het er een stuk rustiger is. De acht grote gletsjermeren in Noord-Italië delen dezelfde ontstaansgeschiedenis, al heeft elk meer zijn eigen bijzonderheden.

De meeste aandacht gaat uit naar het Gardameer, het Lago Maggiore en het Comomeer, terwijl kleinere meren als het Idromeer en het Lago di Varese veel minder bekend zijn.

Het misschien wel meest onderschatte meer is het Ortameer, dat qua grootte op de zesde plaats staat. In Milaan, op zo’n anderhalf uur rijden, staat het Lago d’Orta zelfs bekend als Cenerentola, naar de sprookjesfiguur Assepoester die altijd in de schaduw van haar zussen stond.

Het meer is zo’n dertien kilometer lang en tweeënhalve kilometer breed en ligt in de regio Piëmont, aan de voet van de zuidelijke Alpen. Aan de oevers rijzen steile hellingen op van bergen tot 1700 meter hoog, de besneeuwde top van de Monte Rosa torent met 4634 meter ver boven alles uit.

Meest onderschatte meer

Voor de inwoners zijn de bergen tegelijk zegen en vloek, omdat de beperkte ruimte de economische groei remt. Daar staat tegenover dat de vier kleine plaatsen aan de oever door de eeuwen heen hun eigen charme met mooie historische gevels hebben weten te behouden.

De grootste plaats is Omegna aan de noordpunt van het meer met zo’n 14.500 inwoners, dat naam maakte met de productie van hoogwaardige huishoudartikelen.

Tot de bekendste inwoners behoorden kinderboekenschrijver Gianni Rodari en de uitvinder van het in Italiaanse keukens alom bekende espressopotje Alfonso Bialetti.

Naast de mooie straatjes en de laatromaanse kerk Sant’Ambrogio trekt vooral de wandelroute Anello di Quarna bezoekers naar Omegna.

De pittige rondwandeling van zo’n tien kilometer voert over een smal pad met vijfhonderd hoogtemeters langs bossen, oude kerken en meertjes naar een uitkijkpunt met een prachtig uitzicht, waarvoor wandelaars ongeveer vier uur nodig hebben.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Ook het gezinsvriendelijke Pettenasco aan de oostoever met veel accommodaties en restaurants is populair. Het zo’n 1600 jaar oude dorp Pella aan de overkant trekt juist rustzoekers en actieve reizigers, die via wandelpaden naar het heiligdom Madonna del Sasso uit 1748 lopen dat op 638 meter hoogte boven het dorp op een granieten rots ligt.

Het historische hart en toeristische centrum van het meer is het schilderachtige Orta San Giulio. In de middeleeuwse straatjes staan prachtige barokke gevels en gebouwen uit de renaissance naast elkaar, terwijl het dorp officieel tot de mooiste dorpen van Italië behoort.

Wie de oude straatjes bergop volgt, komt onder meer langs de kerk Santa Maria Assunta, de oosterse Villa Crespi uit 1879 en de kerk Oratorio di San Rocco. Hoger ligt de Sacro Monte d’Orta, een beeldenpark met twintig kapellen ter ere van de heilige Franciscus dat op de werelderfgoedlijst van Unesco staat.

Ook culinair heeft Orta San Giulio veel te bieden, met twee restaurants die met Michelinsterren zijn bekroond. Sterrenchefs Andrea Monesi van Locanda di Orta en Antonino Cannavacciuolo in het vijfsterrenhotel Villa Crespi trekken fijnproevers uit de hele wereld naar het kleine dorp.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Na het eten is een wandeling over de promenade met oude villa’s, palmen en magnolia’s een aanrader, waarbij de geur van rododendrons, camelia’s en rozen in de lucht hangt.

Op het plein, dat al sinds 1228 dienstdoet als markt, verkopen handelaren elke woensdag regionale producten terwijl er dagelijks veerboten vertrekken naar het eiland San Giulio.

Volgens de legende bevrijdde de heilige Julius het eiland in de vierde eeuw van draken en slangen, waarna het naar hem werd vernoemd. Naast de eeuwenoude basiliek is ook het voormalige bisschoppelijk paleis een bezoek waard, waarin sinds de jaren zeventig benedictijnse zusters wonen als enige bewoners van het eiland.

Het mooiste uitzicht over het merenlandschap tot aan het Monte Rosa-massief biedt de 1491 meter hoge Monte Mottarone, die het Ortameer scheidt van het Lago Maggiore.

Twee restaurants met Michelinsterren

De top is met de auto of via wandelpaden bereikbaar, terwijl de kabelbaan sinds een ongeluk op 23 mei 2021 buiten gebruik is nadat bij het neerstorten van een cabine veertien mensen omkwamen.

Een gemakkelijke toegang tot het water is aan het Ortameer niet altijd te vinden, al bieden steigers, trappen en enkele kleine strandjes langs de promenade verkoeling bij een watertemperatuur van maximaal 25 graden.

Voor een langere stranddag zijn er particuliere badplekken met horeca en sanitair, zoals bij restaurant Luci Sul Lago en camping Spiaggia Miami.

Voor Nederlanders is het Ortameer met de auto goed bereikbaar via Zwitserland, al moeten ze rekenen op ruim tien uur rijden vanuit het midden van het land. Wie liever vliegt, landt op een van de luchthavens van Milaan, waarna het meer met een huurauto in hooguit anderhalf uur te bereiken is.