Man vindt bijzondere munt van 1 euro tussen zijn wisselgeld bij tankstation: ‘Een echte gelukstreffer’

De meeste mensen besteden nauwelijks aandacht aan de munten die ze als wisselgeld terugkrijgen bij een tankstation of in de supermarkt. Meestal verdwijnen ze rechtstreeks in een broekzak of portemonnee. Toch kan het soms de moeite waard zijn om nét even wat beter te kijken.

Dat ontdekte een muntenverzamelaar toen hij na een bezoek aan het plaatselijke tankstation zijn wisselgeld terugkreeg. Tussen de doodgewone munten zat namelijk een munt van 1 euro die meteen zijn aandacht trok.

De munt bleek afkomstig te zijn uit San Marino en juist die herkomst maakte de vondst bijzonder interessant. Want hoewel euromunten op het eerste gezicht veel op elkaar lijken, zijn er grote verschillen in hoe vaak ze in het dagelijkse betalingsverkeer opduiken. Sommige exemplaren zijn dan ook aanzienlijk zeldzamer dan andere.

San Marino is een van de kleinste staten van Europa en ligt als een kleine enclave volledig omsloten door Italië. Het land is geen lid van de Europese Unie, maar gebruikt wel de euro. Dankzij een speciale monetaire overeenkomst mag San Marino namelijk zijn eigen euromunten uitgeven.

Hoewel de munten afkomstig zijn uit het kleine San Marino, zijn ze in de hele eurozone een volledig wettig betaalmiddel. Dat betekent dat een munt van 1 euro uit San Marino zomaar in een Nederlandse portemonnee terecht kan komen en precies hetzelfde kan worden gebruikt als iedere andere euromunt.

Veel lagere aantallen

Dat heeft vooral te maken met de beperkte aantallen waarin munten uit kleine Europese staten worden uitgegeven. Landen als Duitsland, Frankrijk en Italië hebben enorme hoeveelheden euromunten nodig voor het dagelijkse betalingsverkeer.

San Marino heeft met zijn kleine bevolking een veel beperktere behoefte, daarnaast verdwijnen veel munten van dergelijke dwergstaten rechtstreeks in verzamelingen.

Daardoor bereiken relatief weinig exemplaren het normale betalingsverkeer in andere Europese landen. Precies daarom trok de Duitse vondst zoveel aandacht.

“Als ik jou was zou ik hem bewaren. Ze zijn zeer zeldzaam in het betalingsverkeer en in zeer mooie staat,“ reageerde een gebruiker.

De nieuwe eigenaar reageerde dat hij ook van plan was om dat te doen.

“Dat doe ik ook. Volgens mij heeft de verzamelkoorts me sinds vorige week te pakken.“

Andere verzamelaars reageerden eveneens enthousiast. Onder het bericht ontstond in de reacties een regen aan felicitaties, één groepslid zag zelfs direct mogelijkheden en vroeg of de munt geruild kon worden, maar dat voorstel wees de eigenaar af.

De vondst bij het tankstation blijkt bovendien niet zijn eerste opvallende munt te zijn. Volgens de man kreeg hij enkele dagen eerder ook een euromunt uit Vaticaanstad in handen.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Ook Vaticaanstad behoort tot de Europese ministaatjes die eigen euromunten mogen uitgeven, zulke munten zijn onder verzamelaars populair. De combinatie van twee bijzondere vondsten in korte tijd verklaart waarom de man belangstelling heeft gekregen voor het verzamelen van euromunten.

Wie nu zijn portemonnee omkeert in de hoop met een munt uit San Marino honderden of duizenden euro’s te verdienen moet zijn verwachtingen temperen. Zeldzaam in het dagelijkse betalingsverkeer betekent niet automatisch kostbaar.

Volgens muntenwebsite Numista bestaan van het betreffende type 1-euromunt met het wapen van San Marino oplagen van 200.800 en 160.000 exemplaren. De exacte waarde hangt onder meer af van het jaar en vooral van de staat waarin een munt verkeert.

Voor een ongecirculeerd exemplaar kan volgens de genoemde waarderingen ongeveer 15 euro worden betaald. Een munt die daadwerkelijk als betaalmiddel is gebruikt komt afhankelijk van de conditie eerder uit op ongeveer 1 tot 3,20 euro.

Daarbij zijn catalogusprijzen en indicatieve verzamelwaardes geen garantie dat iemand dat bedrag daadwerkelijk voor een munt betaalt. De uiteindelijke verkoopprijs wordt bepaald door onder meer de vraag onder verzamelaars en de kwaliteit van het individuele exemplaar.

Uitzonderingen kunnen kostbaarder zijn

Binnen de wereld van euromunten bestaan overigens wel exemplaren waarvoor verzamelaars veel grotere bedragen betalen. Een bekend voorbeeld is de Monegaskische herdenkingsmunt van 2 euro uit 2007 ter nagedachtenis aan prinses Grace Kelly.

Daarvan werden slechts 20.001 exemplaren uitgegeven. Door de kleine oplage en enorme belangstelling van verzamelaars ligt de handelswaarde vele malen hoger dan de nominale waarde.

Voor de man uit Frankfurt zit de aantrekkingskracht van zijn San Marino-munt daarom vooral in de vondst zelf. Hij heeft voor de munt slechts de nominale waarde van één euro betaald doordat hij hem simpelweg als wisselgeld ontving.

Rijk wordt hij er niet van, voor iemand die net met verzamelen is begonnen is het wel een mooie ontdekking. Tussen een handvol gewone euromunten kan zomaar een exemplaar uit San Marino of Vaticaanstad zitten.