Lycische Weg behoort tot de mooiste wandelroutes ter wereld

De Lycische Weg is een van de spectaculairste wandelroutes ter wereld en biedt een bijzondere combinatie van indrukwekkende natuur, fascinerende geschiedenis en authentieke Turkse cultuur.

Elke etappe brengt nieuwe avonturen met zich mee, van ruige kustlandschappen en verborgen baaien tot antieke ruïnes en adembenemende uitzichten over de Middellandse Zee.

De Lycische Weg ligt in het zuidwesten van Turkije en strekt zich uit over meer dan 500 kilometer, van Fethiye tot Antalya. De route volgt de prachtige Middellandse Zeekust door het antieke Lycië, een gebied waarvan de naam Land van het Licht betekent.

Hier wandel je door een landschap van bergpaden, dennenbossen, idyllische dorpjes en een turquoise zee, die samen het decor vormen voor een onvergetelijke reis.

De route was de eerste officiële langeafstandswandelroute van Turkije en wordt tegenwoordig beschouwd als een van de mooiste ter wereld. Aan het einde van de jaren tachtig raakte de Britse avonturier Kate Clow betoverd door de unieke natuur en het rijke culturele erfgoed van de regio. Ze begon de oude paden te markeren, zodat meer mensen dit bijzondere deel van Turkije te voet konden ontdekken.

Samen met een groep vrijwilligers creëerde ze de karakteristieke rood-wit gemarkeerde route, die in 1999 officieel werd erkend. Tegenwoordig voert de Lycische Weg je in 26 onvergetelijke etappes langs indrukwekkende natuur, historische schatten en panoramische uitzichten die je uitnodigen om even stil te staan en nog wat langer van het moment te genieten.

GPS kaart aanbevolen bij wandelingen

Het startpunt is een soort poort in het dennenbos bij Fethiye met het opschrift Likya Yolu, Lycian Way. Daarna gaat het grotendeels over voormalige handelspaden met adembenemende uitzichten op de kust.

Wandelen met een GPS-kaart is aan te raden, want de markeringen worden nogal eens ondeskundig aangevuld om wandelaars naar ongeplande stops bij restaurants te leiden.

Wie met tent overnacht, doet er verstandig aan ’s ochtends de schoenen uit te schudden voor het aantrekken. Slangen en schorpioenen zoeken hier graag een warm onderkomen.

Wie hier wandelt is bijna alleen in dit authentieke natuurparadijs, ontmoetingen met andere wandelaars zijn zeldzaam, geiten en wilde honden kom je vaker tegen. In de zomer is het te heet om te lopen, maar april tot juni en september tot november bieden goede omstandigheden.

De route verbindt achttien antieke sites. De stad Olympos aan de Lycische kust behoort tot de hoogtepunten, het merendeel van de ruïnes is door de natuur heroverd en overwoekerd door bomen en struiken.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Vlakbij laaien sinds de oudheid vlammen rechtstreeks uit de bodem, de zogenoemde eeuwige vuren van de Chimaira. Vroeger geloofden de lokale bewoners dat een vuurspuwend monster verantwoordelijk was.

De wetenschappelijke verklaring is iets zakelijker. Een ondergrondse gasbel die de vlammen voedt. In het donker is de plek bijzonder indrukwekkend.

De havenstad Phaselis, 2700 jaar geleden gesticht aan de voet van het Taurusgebergte, betekent de door de goden beschermde plek. Alexander de Grote zou er een winter hebben doorgebracht.

Naast een 450 meter lang aquaduct, Romeinse baden en een oorspronkelijk hellenistisch theater biedt Phaselis drie stranden waar snorkelaars in het kristalheldere water verzonken ruïnes kunnen ontdekken.

Sint-Nicolaaskerk is nu bedevaartsoord

Myra is beroemd om zijn Lycische rotsgraven uit de vierde eeuw voor Christus, die van een afstand op woonhuizen lijken. De Sint-Nicolaaskerk uit de zesde eeuw is een belangrijke bedevaartsplaats en het amfitheater bood ooit plaats aan zo’n 10.000 bezoekers.

Patara gold als de belangrijkste havenstad van de Lycische Bond. Er staat een goed bewaard Romeins theater en de onder keizer Nero gebouwde vuurtoren, een van de oudste ter wereld.

Het aangrenzende Patara Beach is met achttien kilometer lengte het langste strand van Turkije en dient ’s nachts als broedplaats voor zeeschildpadden.

Tot slot de vuurtoren van Gelidonya, 277 meter boven zeeniveau en alleen te voet bereikbaar. Het uitzicht werd in 2007 verkozen tot het mooiste van Turkije, met vijf onbewoonde eilanden voor de kaap en zicht tot zestien kilometer ver.