Sebastian Vettel leeft in zijn eigen wereld

Lang voordat Sebastian Vettel zijn helm definitief aan de wilgen hing was al duidelijk dat hij meer was dan een coureur.

Als tiener begreep hij als geen ander dat sportief succes alleen niet genoeg was. Toen hij in 2006 het kantoor van Red Bull-adviseur Dr. Helmut Marko bezocht, vroeg hij bij het afscheid de weg naar de dichtstbijzijnde bloemenwinkel, om de secretaresses van BMW Sauber te bedanken voor hun werk.

Marko was verbaasd, maar ook onder de indruk. De Duitser begreep al op jonge leeftijd dat je het hele team achter je moet krijgen, niet alleen de directie. Die combinatie van hoffelijkheid en rauwe ambities bleek later de twee hoekstenen van een uitzonderlijke loopbaan in de Formule 1 te zijn.

Zijn talent liet hij al vroeg zien, namelijk in 2007 toen hij Robert Kubica verving bij BMW Sauber tijdens de Grand Prix in Indianapolis. Op 19-jarige leeftijd scoorde hij punten als jongste coureur ooit in de geschiedenis van de sport. Een jaar later schreef hij in Monza geschiedenis door de race te winnen als jongste coureur ooit die een Grands Prix op zijn naam schreef.

Na die overwinning stuurde Vettel de volgende ochtend om 8 uur al een e-mail naar teambaas Franz Tost, met daarin de factuur voor zijn overeengekomen winstbonus. Niet agressief, maar keurig geformuleerd, want dat was Vettel ten voeten uit.

Vier titels, maar ook een gemiste kans

Tussen 2010 en 2013 domineerde Vettel de Formule 1 op een manier die aan Michael Schumacher deed denken, zijn grote voorbeeld. Vier opeenvolgende wereldtitels met Red Bull, waarmee hij de jongste viervoudig kampioen ooit werd. Toch bleef er één droom onvervuld. Bij Ferrari, waar hij in 2015 arriveerde als potentiële redder in nood, lukte het hem niet om de titel te pakken. 

In 2018 was een wereldkampioenschap voor het grijpen, maar strategische fouten van het team en zijn eigen wisselvalligheid kostte hem de titel. Mensen in zijn omgeving spreken van een innerlijke bitterheid die hem daarna nooit helemaal heeft losgelaten.

Zijn overstap naar Aston Martin in 2021 markeerde het sportieve einde van zijn carrière op het hoogste niveau. Niet zozeer omdat de auto slecht was, maar omdat Vettels gedachten allang elders waren. 

Hij hielp na de Grand Prix van Groot-Brittannië met het opruimen van afval van de tribunes, bouwde in Oostenrijk met kinderen een bijenhotel, en stelde publiekelijk de milieuproblemen rondom de Formule 1 aan de kaak. Zijn collega’s in de paddock reageerden soms smalend, maar Vettel trok zich daar niets van aan.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Een nieuw leven buiten de koningsklasse

Na zijn pensioen aan het einde van 2022 stortte Vettel zich volledig op zijn nieuwe missie. Tijdens de Grand Prix van Brazilië in 2025 keerde hij terug in de paddock als activist.

Hij hielp bij recyclinginitiatieven in de teamgarages en onthulde een campagne genaamd ‘Forest – Drawn Together’, waarbij fans en coureurs samen bomen tekenden als symbool voor verbondenheid met de natuur. Coureurs als Pierre Gasly en Valtteri Bottas deden ook mee.

Tegelijkertijd accepteert Vettel de kritiek op zijn persoon. “Ik ben de grootste hypocriet die er is als ik het over milieukwesties heb en tegelijkertijd zo’n grote voetafdruk heb achtergelaten,” zei hij openhartig. “We lossen het probleem niet op met schaamte, maar door het onder ogen te zien en naar oplossingen te zoeken.”

Ook op het racegebied lijkt Vettel zijn definitieve besluit te hebben genomen. Een terugkeer als Formule 1-coureur is niet meer aan de orde, zo bevestigde hij zelf.

Wel sprak hij begin 2025 over gesprekken met Helmut Marko over een mogelijke rol als adviseur bij Red Bull. Of daar iets van komt, is voorlopig onzeker.