Man en vrouw leven al vier jaar in een camper van 5 vierkante meter en betalen geen enkele rekening meer

Twee gasflessen per jaar, meer hebben Juanma en Tony niet nodig om te koken en om het douchewater warm te krijgen.

Verder komt er geen rekening voor water, stroom of gas meer op de mat, want een brievenbus hebben ze sowieso niet.

Het Spaanse stel woont namelijk al bijna vier jaar in een zelf omgebouwd busje van amper vijf vierkante meter en zegt daarmee meer over te houden dan destijds in een appartement.

“Je betaalt geen water, je betaalt geen stroom en gas gebruiken we nauwelijks,” aldus het stel op hun YouTube-kanaal.

Het idee ontstond niet aan de keukentafel maar tijdens een weekendje weg in Panticosa in de Aragonese Pyreneeën.

Daar viel het kwartje in één keer. “We keken elkaar aan en het was alsof er een lampje ging branden. We zeiden: verhip, dit is wat ik wil,” aldus Tony. Kort daarna kochten ze voor 8.000 euro een busje dat de naam La Leoneta kreeg.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

De pret was van korte duur, want al snel ging er een onderdeel stuk waarvoor nog eens 3.000 euro moest worden neergeteld. De ombouw deden ze vervolgens grotendeels zelf.

“Al het andere is gemaakt met een handzaag,” aldus het stel al lachend. Het bouwen ging niet zonder gedoe. “We hadden elke dag ruzie, maar het was het waard,” aldus Tony.

Douchen in een kinderzwembadje

Hoe leef je met twee mensen en twee katten op vijf vierkante meter? Vooral door slim om te gaan met elke centimeter. Het bed is inklapbaar zodat de ruimte overdag als zitplek dienst kan doen.

Voor een vast bed is bewust niet gekozen omdat Tony fibromyalgie heeft. “We wilden geen vast bed vanwege mijn fibro,” aldus Tony.

Douchen gebeurt in een uitvouwbaar zwembadje van 80 centimeter met een gordijn dat met magneten wordt vastgezet en een waterzak met een pomp die via usb wordt opgeladen. Het toilet is een droogtoilet van 21 liter.

“Het is de grootste die we konden vinden en hij werkt perfect wanneer we onderweg zijn,” aldus Juanma.

Stroom komt van een lithiumaccu van 200 ampère in combinatie met een zonnepaneel van 400 watt. Koken doen ze op gas en dat blijkt spotgoedkoop.

“Elke week koken op gas in een huis zou veel duurder zijn, hier kopen we twee flessen per jaar,” aldus Juanma.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Een dorp op wielen

Voordat ze in het busje stapten, hadden Juanma en Tony een bestaan dat werd bepaald door de klok en door verplichtingen.

“We hadden een doorsnee leven. Het gebruikelijke: stress, stress en stress. En je kwam nergens,” aldus Tony. Beiden kampen met een chronische aandoening, Tony met fibromyalgie en Juanma met diabetes.

Volgens hen gaat het daar sinds de verhuizing naar het busje juist beter mee. “Sinds we zijn veranderd en de stress hebben weggehaald, is ons dagelijks leven enorm verbeterd,” aldus Juanma.

Zonder werkrooster verliest de kalender zijn betekenis. “Ik weet niet welke dag het is en dat is een constante.”

Het leven speelt zich grotendeels buiten af en de contacten met andere camperbewoners zijn hecht. “Het is als een dorp, maar dan op wielen.”

Terug naar een gewoon huis in de stad is voor haar geen optie. “Ik zou voor geen goud terug willen.”

Toch dromen de twee wel van een volgende stap. “We hebben de wens om een stukje grond of een huisje op het platteland te hebben,” aldus Tony.

Tot die tijd moedigen ze anderen aan om de angst los te laten en zelf een andere manier van leven uit te proberen.