George Russell: ‘Ik ben altijd al slim geweest’

Drie jaar na zijn overstap naar het team uit Brackley is George Russell nu de onbetwiste leider, het gezicht van een nieuwe generatie binnen het team dat decennialang door Hamiltons erfenis werd gekenmerkt.

Met Hamiltons vertrek naar Ferrari in 2025 kreeg Russell niet alleen een andere teamgenoot, de jonge Italiaan Kimi Antonelli, maar ook een nieuwe rol: die van de man op wie Mercedes haar toekomst bouwt.

De Brit is echter niet van plan om zomaar in de voetsporen van zijn legendarische voorganger te treden. Russell wil zijn eigen pad bewandelen, met een duidelijke visie op leiderschap, teamgeest en zijn plek in een sport waar de druk constant is.

“Toen ik bij Mercedes kwam, had ik al drie seizoenen ervaring bij Williams, maar ik wist dat ik in een nieuwe omgeving terechtkwam,” vertelt Russell.

“Ik wilde luisteren, observeren en leren van Lewis. Zijn aanpak heeft duidelijk gewerkt.”

“Het is mijn taak om richting te geven”

“Maar zodra ik mijn plek vond, groeide ook mijn stem binnen het team. En na zijn vertrek kwam de overgang vanzelf.”

“Kimi is jong en enorm getalenteerd, maar het is nu mijn taak om richting te geven.”

Die verantwoordelijkheid neemt Russell serieus. Niet alleen in de cockpit, maar juist ook daarbuiten. Voor hem is een Formule 1-coureur méér dan een snelle racer.

“Je moet de mensen in het team blijven inspireren,” zegt hij.

“Wij zijn de gezichten van het team, maar achter ons staan duizenden mensen.”

“Als wij onszelf tot het uiterste pushen, motiveert dat hen ook om hun beste werk te leveren. Dat werkt twee kanten op. En eerlijk? Ik geniet daarvan.”

Hoewel Russell in 2025 negen keer op het podium stond en overwinningen boekte in Montreal en Singapore, moest hij wederom genoegen nemen met de vierde plek in het kampioenschap, wederom achter de dominante McLaren-coureurs Norris en Piastri. Toch is er geen sprake van frustratie.

“Als je een seizoen als verloren beschouwt omdat je niet wint, dan ben je niet klaar voor succes wanneer de kans wél komt,” stelt hij resoluut.

“Iedere race is een kans. Kijk naar McLaren: twee jaar geleden waren ze de langzaamste, nu wereldkampioen.”

“Als zij toen hadden opgegeven, waren ze nu nergens.”

Dat geloof in kansen zit diep bij Russell, zeker met de grote reglementswijzigingen die in 2026 voor de deur staan. Mercedes heeft in het verleden vaker bewezen die momenten goed te benutten denk aan 2014.

“Er is niemand die niet uitkijkt naar 2026. Behalve misschien de twee jongens in oranje, die wél aan het winnen zijn,” grapt hij met een knipoog.

“Maar voor de rest van ons is het een kans om te resetten.”

Naast zijn rol als coureur is Russell ook actief als directeur bij de Grand Prix Drivers’ Association, waar veiligheid een belangrijk thema is.

“Goede races en veiligheid hoeven elkaar niet uit te sluiten,” zegt hij.

“Ik heb vrienden verloren aan crashes, anderen hebben blijvend letsel opgelopen. Dat verandert je.”

“Je wil bijdragen aan vooruitgang, zodat niemand meer hetzelfde hoeft mee te maken. Risico’s horen erbij, maar het moet geen roekeloosheid worden.”

Russell benadrukt dat zijn eigen benadering van risico’s door de jaren heen weloverwogen is gebleven.

“Er is een verschil tussen risico en domme keuzes. De besten kunnen risico’s nemen zonder roekeloos te zijn.”

“Ik ben niet minder gedreven dan vroeger, ik ben altijd al slim geweest in waar en wanneer ik het uiterste vraag van mezelf en de auto.”

Op de vraag wat hij het meest heeft geleerd van zijn jaren naast Hamilton, komt er geen technisch antwoord. Het is persoonlijk.

“De manier waarop hij het team bij elkaar hield, zijn inzet, zijn discipline. Dat maakte indruk.”

“Hij was altijd de eerste die binnenkwam en de laatste die vertrok. Dat zette de toon voor ons allemaal.”

En hoe zit het met de reputatie die Russell inmiddels heeft opgebouwd als iemand die niet terugdeinst in duels op de baan?

“Dat is nooit een bewuste keuze geweest. Ik handel naar mijn waarden, zoals mijn ouders me hebben opgevoed. Ik sta voor wie ik ben, dat is alles.”

Met 2026 in zicht lijkt George Russell niet alleen de natuurlijke leider van Mercedes te zijn geworden, maar ook een coureur die klaar is voor het allerhoogste. Niet door schreeuwen of spektakel, maar door toewijding, inzicht en karakter.