Bernie Ecclestone (95) is vader van een 5-jarig zoontje: hoe is dat mogelijk?

Zijn stem is zacht, zijn houding kalm en zijn leven draait allang niet meer om macht of geld. In plaats van een groot feest kiest hij ervoor om met zijn vrouw Fabiana en hun vijfjarige zoon Ace naar zijn ranch in Brazilië te gaan.

Het contrast met zijn verleden kan nauwelijks nog groter zijn. Ecclestone groeide op in armoede en werd geboren op de keukentafel van zijn grootmoeder.

Als kind begon hij al met handelen door broodjes te kopen en met winst te verkopen op school. Later kocht en repareerde hij motoren en auto’s, waarmee hij op jonge leeftijd zijn eerste miljoen verdiende.

“Geld was nooit mijn motivatie. Het waren de ideeën en de deals.”

Ecclestone kijkt nog steeds elke race

Die mentaliteit leidde uiteindelijk tot de opbouw van het moderne Formule 1-imperium. In de jaren zeventig nam hij de commerciële rechten in eigen hand en transformeerde hij de sport tot een wereldwijd miljoenenbedrijf. Toch spreekt hij nu met meer warmte over vriendschap dan over succes.

“Echte vrienden? Misschien vier.”

Hij noemt namen als Jochen Rindt, Niki Lauda en Max Mosley, mannen inmiddels allemaal niet meer leven. Zijn enige vriend die nog wel leeft, is Flavio Briatore. Voor Ecclestone draait vriendschap om loyaliteit, zelfs als dat risico’s met zich meebrengt.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Zijn leven vandaag is rustiger en soberder dan je zou verwachten van een miljardair. Geen overdaad, geen luxe die moet imponeren. Samen met Fabiana voedt hij hun zoon bewust op, met regels en structuur.

“Hij krijgt pas later een telefoon. Dat heeft geen haast.”

Ecclestone zelf is bezig met opruimen, letterlijk en figuurlijk. Jachten worden verkocht, een collectie van 69 raceauto’s ging voor honderden miljoenen weg. Wat blijft zijn herinneringen, zijn familie en zijn band met de sport. Hij kijkt nog steeds elke race, ook als die midden in de nacht plaatsvindt.

De scherpe zakenman van weleer heeft plaatsgemaakt voor een reflectieve man die terugkijkt op een leven vol extremen. Hij heeft alles gezien, gewonnen en verloren, maar lijkt nu vooral dankbaar.

Geen grote woorden meer, geen strategieën. Alleen de eenvoudige constatering van iemand die alles al heeft meegemaakt en nog steeds aanwezig is.