Amerikaanse F1-oorlog: Ford voelt zich aangevallen door Cadillac

De samenwerking tussen Ford en Red Bull Racing is sinds de gezamenlijke seizoenslancering in Detroit weer volop onderwerp van gesprek. Niet vanwege de kleurstelling van de bolides of revolutionaire ontwerpen, maar door twijfels over hoe technisch de samenwerking werkelijk is.

De Amerikaanse autofabrikant positioneert zich als volwaardige motorpartner, maar wordt door critici bestempeld als niet meer dan een commerciële sponsor. En die beschuldiging wil Ford duidelijk niet laten hangen.

De aanleiding voor de hernieuwde discussie kwam van directe rivaal General Motors. Daar sprak Dan Towriss die betrokken is bij Cadillac’s Formule 1-project, noemde het Ford-Red Bull akkoord vorig jaar nog “een marketingdeal met minimale impact”.

Ook claimde Towriss dat GM “vanaf dag één diep verankerd is in de engineeringkant” van hun eigen project. Die opmerking werd bij Ford duidelijk niet in dank afgenomen.

Bill Ford is uitvoerend voorzitter van het concern en gaf tegenover The Athletic stevig weerwoord. Hij stelde dat “het omgekeerde waar is” en wees erop dat Cadillac voorlopig met een klantmotor van Ferrari zal rijden, zonder zichtbare GM-ingenieurs binnen het team.

“De fabriek stond er al en Ford was toen nog niet betrokken”

Zijn zoon Will Ford, die hoofd is van Ford Performance, voegde daar nog aan toe dat niets minder waar is, dan dat de samenwerking tussen Ford en Red Bull puur marketing is. Volgens hem is er bewust gekozen voor een “echte technische samenwerking”.

Toch geeft Red Bull Powertrains zelf toe dat de basis van hun motorproject al ruim stond voordat Ford in beeld kwam. De fabriek stond er al, net als het eerste ontwerp van de motor. Pas later sloot Ford aan als partner.

“Ford er nog niet bij betrokken was toen ik begon,” verklaarde technisch directeur Ben Hodgkinson.

Er zit dus nuance in het verhaal. Red Bull Powertrains is ontstaan als onafhankelijk project, met de ambitie om zelf een competitieve krachtbron te ontwikkelen. Ford voegde zich daar later bij, en heeft sindsdien volgens Hodgkinson wél bijgedragen.

Zo leverde Ford engineers, hielp het gaten in de personeelsbezetting opvullen en stelde het onderdelen en technologie beschikbaar voor de ontwikkeling van het elektrische gedeelte van de krachtbron.

Een opvallend voorbeeld is Ford’s bijdrage via direct metal laser sintering. Een geavanceerde 3D-metaalprintertechniek waarmee onderdelen sneller geproduceerd kunnen worden.

“Dat vervangt gietwerk en bespaart veel tijd,” zegt Hodgkinson.

“Zeker dat aspect is erg nuttig geweest.”