Deze 26 jaar oude Volkswagen reed in 24 uur gemiddeld 322,9 km/u

Op het gazon van Villa d’Este aan het Comomeer verscheen afgelopen weekend een auto die de meeste bezoekers nooit eerder in het echt hadden gezien.

De matzwarte Volkswagen W12 Nardò, eigendom van Gregor Piëch, werd door vader en zoon Giorgetto en Fabrizio Giugiaro persoonlijk begeleid, compleet met de originele ontwerpschetsen.

De auto won de Hypercar-categorie op het Concorso d’Eleganza en versloeg daarmee zeldzame machines zoals een Ferrari 250 GTO en een Bugatti Veyron-prototype. 

Voor de eigenaar was de deelname nadrukkelijk een persoonlijk eerbetoon aan zijn vader, die de W12 ooit als hoeksteen van Volkswagens supercarambities beschouwde.

Een smartphone-video van de auto in de ondergrondse garage van Villa d’Este verspreidde zich razendsnel over internet en bereikte bijna vijf miljoen kijkers wereldwijd. De W12 Nardò is namelijk de eerste Volkswagen op het Concorso d’Eleganza Villa d’Este sinds 1929, wat op zichzelf al een bijzonder feit is.

Een recordprestatie die nog steeds standhoudt

Het prototype werd tussen 1997 en 2001 in drie stadia ontwikkeld door Italdesign onder leiding van Giorgetto Giugiaro. De gele W12 Syncro Coupé gaf de aftrap in Tokio in 1997, gevolgd door een roadster die in Genève in 1998 werd gepresenteerd, en vervolgens de gesloten Nardò-versie die in 2001 werd onthuld. Elke opvolgende versie verfijnde het onderliggende concept van een volwaardig testplatform voor een radicaal nieuwe motorarchitectuur.

De technische kern van de auto is namelijk een W12-motor die is samengesteld uit twee VR6-motoren met een cilinderhoek van slechts 15 graden. Als atmosferische 5,6-liter motor leverde de aandrijflijn aanvankelijk zo’n 420 pk, maar voor de geplande recordpogingen werd dit opgevoerd tot een 6,0-liter twin-turboversie met circa 600 pk. Het geheel paste in een chassis met middenmotor en vierwielaandrijving dat nauwelijks langer was dan een gewone Golf, wat het zowel een oefening in compactheid als in pure prestaties maakte.

In februari 2002 legde het prototype op het hogesnelheidscircuit van Nardò in Apulië binnen 24 uur een afstand van 7.740,5 kilometer af, met een gemiddelde snelheid van 322,9 km/u. Die prestatie staat tot op de dag van vandaag als wereldrecord geregistreerd en lijkt achteraf gezien bijna buitensporig. Opvallend detail is dat Ferdinand Piëch wilde dat de auto ook Volkswagens productiemogelijkheden toonde, waardoor de instrumentenpanelen afkomstig zijn uit een gewone VW Lupo.

Tekst gaat verder onder de post.

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door The.VAG.Family (@the.vag.family)

Van prototype naar productie-erfenis

Hoewel er destijds plannen waren voor een beperkte productie van aanvankelijk 200 en later 50 exemplaren, haalde het project het productieniveau nooit. Budgettaire beperkingen en de overname van Bugatti waren de voornaamste redenen, waardoor het bij twee prototypes en één rijklaar exemplaar bleef. Het exemplaar dat in Villa d’Este te zien was, is volledig gerestaureerd en wordt binnenkort ook weggeldig gemaakt.

De nalatenschap van de W12 is desondanks enorm. De motorarchitectuur vormde de technische basis voor zowel de Bentley Continental GT als de Volkswagen Phaeton, en beïnvloedde indirect de ontwikkeling van de Bugatti Veyron W16.

Dat de organisatie een concept-auto uit 2000 in een volwaardige competitiecat­egorie plaatst naast een Ferrari 250 GTO, zegt veel over hoe de kijk op erfgoed binnen de autowereld aan het verschuiven is.

De aanwezigheid van Giorgetto en Fabrizio Giugiaro sloot op indrukwekkende wijze de cirkel tussen het oorspronkelijke ontwerpconcept uit de jaren negentig en het publiek dat de auto nu voor het eerst ontdekte.