Ford grijpt diep in bij Red Bull: de 2026-motor blijkt veel méér Amerikaans dan gedacht

Het antwoord is genuanceerder (en interessanter) dan de meeste mensen verwachten.

Toen Red Bull en Ford in februari 2023 hun partnerschap aankondigden was de taakverdeling aanvankelijk vrij helder: Red Bull Powertrains bouwt de verbrandingsmotor, Ford levert expertise op het gebied van elektrificatie.

Logisch, want Ford heeft via zijn grote elektrische voertuigenprogramma (denk aan de F-150 Lightning en Mustang Mach-E) forse investeringen gedaan in batterijcelontwikkeling, elektromotor-technologie en allerhande managementsoftware. Precies de disciplines die in het nieuwe tijdperk van F1 cruciaal zijn.

Wat niemand verwachtte was hoe snel die grenzen zouden vervagen. Mark Rushbrook, global director van Ford Racing, gaf openlijk toe dat Fords betrokkenheid “verder is gegaan dan we aanvankelijk hadden verwacht.”

Concreet betekende dat: ook de verbrandingsmotor en het laadsysteem zijn onderdeel geworden van Fords bijdrage.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

De componenten: waar zit de blauwe ovaal?

Energieopslag en batterijsystemen (Energy Store / ES)

Dit was de oorspronkelijke kernbijdrage van Ford en is dat nog steeds. De 2026-reglementen vervangen de ingewikkelde MGU-H volledig door een radicaal opgeschaalde MGU-K, die van 120 kW naar 350 kW gaat, bijna een verdrievoudiging.

Die stap vereist een battery pack dat enorme piek-vermogensstromen aankan: tot 4 MJ per deployment-burst. Ford brengt hier directe industriële kennis in. De uitdaging in F1 is vergelijkbaar: maximale energiedichtheid bij minimaal gewicht, gecombineerd met thermische stabiliteit onder extreme belasting.

MGU-K en elektrische aandrijving

De MGU-K in 2026 is een fundamenteel ander apparaat dan zijn voorganger. Het systeem moet niet alleen 350 kW leveren aan de krukas, maar ook met hoge efficiëntie regenereren tijdens het remmen, het lichten van het gas en zelfs bij gedeeltelijk gasgeven (on-throttle harvesting).

Ford’s elektromotorexpertise, opgedaan via zijn EV-programma’s, speelt hier een directe rol in de ontwikkeling van de motor-generatoreenheden.

Besturingssoftware en energiemanagement (Control Electronics / CE)

Dit is misschien wel Fords meest onderschatte bijdrage. De 2026-power unit stelt extreem hoge eisen aan de controlestrategie: wanneer deploy je elektrisch vermogen, wanneer laad je op, hoe optimaliseer je de state-of-charge over een ronde?

Ford-ingenieur Kevin Ruybal ontwikkelde hiervoor een simulatiemodel dat duizend keer sneller draait dan real-time. Het model is inmiddels het primaire kalibratietools van de samenwerking en stelt rijders in staat het gedrag van de nieuwe krachtbron in de simulator te ervaren — nog vóór er ook maar één fysiek exemplaar op de testbank lag.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Verbrandingsmotor en laadsysteem (ICE en Charge Air System)

Hier zit de grootste verrassing. Ford produceert in zijn fabriek te Dearborn, Michigan, dagelijks geprinte componenten die rechtstreeks naar Milton Keynes worden verscheept voor tests.

Denk aan complexe onderdelen voor het laadsysteem (de intercooler-architectuur en charge air routing), maar ook componenten voor de verbrandingsmotor zelf. Ford heeft zijn 3D-printcapaciteiten voor metaal en composieten aangeslingerd om de iteratiecyclus dramatisch te verkorten.

Waar traditionele motorontwikkeling weken kost per prototype, draaien de teams er nu nieuwe onderdelen in dagen uit.

Supply chain en productie-infrastructuur

Minder zichtbaar maar niet minder relevant: Ford helpt Red Bull Powertrains met zijn supply chain-netwerk. Als relatieve nieuwkomer in motorontwikkeling heeft Red Bull geen decennialange leveranciersrelaties opgebouwd zoals Ferrari of Mercedes.

Ford overbrugt dat gat door toegang te bieden tot zijn mondiale productienetwerk en zijn relaties met componentleveranciers voor precisieonderdelen.

Red Bull leidt

Een belangrijk nuance: het is Red Bull Powertrains dat de eindverantwoordelijkheid draagt voor de power unit. Het officiële bedrijf heet nu Red Bull Ford Powertrains, en de technisch directeur is Ben Hodgkinson, dus niet iemand van Ford.

Fords chief powertrain engineer Christian Hertrich is embedded in het project, maar werkt binnen de structuur die Red Bull heeft opgezet.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Ford-ingenieurs werken fysiek in Milton Keynes, naast hun Red Bull-collega’s. Dat is een bewuste keuze: kennis overdragen door samen te bouwen, niet door alleen wat documenten te versturen.

In Dearborn draait tegelijkertijd een parallel team dat prototypes produceert, simuleert en test. De feedback loop tussen beide locaties is volgens beide partijen de sleutel tot de snelheid waarmee ze hebben kunnen ontwikkelen.

Waarom Ford dit wil

De transfer loopt ook de andere kant op. Wat Ford leert van het bouwen van een 350 kW-elektromotor die minder dan 20 kilogram weegt en tegelijkertijd als generator functioneert, is direct toepasbaar op zijn commerciële EV-programma’s.

Alles wat ze te weten komen over warmtemanagement en state-of-charge algoritmes die worden verfijnd voor de RB22, vinden over een paar jaar hun weg naar de elektrische F-150.

De eerste échte resultaten gaan we zien in de Grand Prix van Australië, maar de eerste signalen duiden erop dat Max Verstappen en Isack Hadjar een zeer secuur ontwikkelde V6 in de bolide hebben liggen.