Auto lag 50 jaar begraven in betonnen kluis en ziet er nog als nieuw uit

In de Amerikaanse stad Seward in Nebraska werd op 4 juli een tijdcapsule geopend die vijftig jaar lang verzegeld was gebleven. Wat naar boven kwam was meer dan een verzameling oude spullen.

Het was een nauwkeurig bewaard stukje Amerika uit 1975. Compleet met persoonlijke brieven kindertekeningen alledaagse gebruiksvoorwerpen en als absolute blikvanger een gloednieuwe Chevrolet Vega, die in een halve eeuw geen enkele kilometer had gereden.

Het project was het werk van Harold Davisson een man die bekendstond om zijn onconventionele ideeën. In 1975 initieerde hij wat hij omschreef als de grootste tijdcapsule ter wereld.

Tijdreisdocument

Hij liet een betonnen constructie van 45 ton bouwen bekroond door een piramide en vulde die met duizenden objecten die het dagelijks leven van de jaren zeventig moesten vastleggen voor de toekomst.

Zijn doel was eenvoudig maar ambitieus: een tijdreisdocument maken voor de mensen die er vijftig jaar later in zouden kijken.

De inhoud bleek een fascinerend beeld te schetsen van het Amerika uit die periode. Naast persoonlijke memorabilia zoals brieven en tekeningen lagen er ook typische consumptieproducten uit die tijd in de capsule.

Artikelen vertellen verhaal

Een Barbie-pop uit 1975. Een teflonpan. Gebruiksartikelen die destijds heel gewoon waren maar nu als historische objecten worden beschouwd. Ze vertellen een verhaal over hoe mensen leefden wat ze kochten en wat ze belangrijk vonden.

De absolute verrassing was echter de auto. De Chevrolet Vega was in 1975 een populair en betaalbaar Amerikaans model dat gold als symbool van de binnenlandse auto-industrie van die jaren.

Davisson liet een splinternieuwe exemplaar in de capsule plaatsen als mobiel tijdsdocument. Vijftig jaar later bleek de auto in opmerkelijk goede staat te verkeren.

Auto nog in goede staat

Geen roest een glanzend interieur en een carrosserie die nauwelijks tekenen van veroudering vertoonde. Experts stonden verbaasd over de conditie van het voertuig dat zo lang in een afgesloten betonnen ruimte had gestaan.

Hoe het mogelijk is dat een auto na vijftig jaar in zulke staat verkeert heeft te maken met de omstandigheden in de capsule. De betonnen constructie bood bescherming tegen vocht temperatuurwisselingen en oxidatie.

Door de afwezigheid van lucht en licht verliep het verouderingsproces aanzienlijk langzamer dan bij een auto die aan de buitenwereld is blootgesteld.

Bestemming nog onduidelijk

De vraag wat er nu met de Vega gebeurt is nog niet definitief beantwoord. Er wordt gesproken over een museumplaats waar het voertuig als historisch object kan worden tentoongesteld.

Dat zou een logische bestemming zijn voor een auto die in geen enkel opzicht gewoon is. Hij heeft geen rijmijlen maar een bijzonder verhaal en dat is in de wereld van klassieke auto’s soms meer waard.

De tijdcapsule van Davisson nodigt ook uit tot bredere reflectie. Wat zeggen de objecten die we vandaag bewaren over onze samenleving? En wat zullen toekomstige generaties denken als ze een capsule uit 2025 openen?

De technologie zal zijn veranderd de consumptiegoederen zullen er anders uitzien maar de menselijke behoefte om iets achter te laten voor wie na ons komt is tijdloos.

Harold Davisson is inmiddels overleden maar zijn project leeft voort. De opening van zijn capsule heeft wereldwijd aandacht getrokken en herinnert eraan dat de gewone voorwerpen van alledag de beste getuigen van een tijdperk zijn.