Lando Norris over zijn toekomst: ‘Vanaf nu gaat het alleen maar bergafwaarts’

Lando Norris is op het hoogtepunt van zijn carrière aangekomen, maar blijft zichzelf relativeren.

Een aantal weken na het slotstuk van het Formule 1-seizoen in Abu Dhabi, waarin hij zijn eerste wereldtitel veiligstelde, blikt de Brit terug op een seizoen waarin hij niet alleen de kampioenschapstrofee in de wacht sleepte, maar ook zijn grootste kinderwensen afvinkte.

Op papier zag het slot er rustig uit, maar in werkelijkheid was het een zenuwslopend gevecht tot aan de laatste race.

‘Daar bewees ik mezelf ongelijk’

In een interview met BBC Sport vat Norris zijn jaar samen met een glimlach.

“Het zijn echt de mooiste overwinningen,” zei hij over zijn prestaties in Groot-Brittannië, Monaco en de titelstrijd.

“Vanaf hier gaat het alleen nog maar bergafwaarts,” voegde hij daaraan toe met een knipoog.

Norris neemt het leven als F1-kampioen lichtvoetig op, hoewel hij toegeeft dat een minder stressvol einde welkom zou zijn, ziet hij ook de charme van zo’n zenuwslopende ontknoping.

“Ik had mijn leven graag wat makkelijker gemaakt door eerder te winnen. Maar het is altijd spannender als het aankomt op de laatste race, de laatste paar ronden. Het is leuker voor iedereen, voor jullie vooral.”

Zijn overwinning in Monaco had voor hem niet alleen sportieve waarde, maar raakte hem ook op persoonlijk vlak.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

“De ronde die ik deed in Monaco in de kwalificatie was waarschijnlijk de enige andere keer in de afgelopen tien jaar dat ik een beetje moest huilen om iets. Want daar bewees ik mezelf ongelijk.”

Die ene kwalificatieronde, gereden zonder delta-informatie, op een circuit waar hij zich nooit bijzonder comfortabel voelde, zorgde voor een mentale ommekeer.

“Ik had een slechte reeks achter de rug, ik kon het in de kwalificatie gewoon niet waarmaken,” zei Norris.

“Kwalificatie is altijd mijn sterke punt geweest. Dus toen ik naar het moeilijkste circuit ging om een ronde te rijden, schakelde ik mijn delta voor het eerst uit dat weekend. Ik kon dus niet zien of ik sneller of trager was. Het was niet mijn beste baan tot dan toe.”

Wat volgde was een cruciaal moment in zijn carrière.

“Die ene ronde, 1 minuut en 9 seconden, was alles wat ik nodig had om van gedachte te veranderen. Van ‘ik weet het niet meer’ naar ‘ik kan dit absoluut’. Dat was een kantelpunt voor mij.”