Het geheime knopje op het stuur waarmee Lando Norris terugkwam in het kampioenschap

De Britse coureur van McLaren besloot namelijk tijdens de kwalificaties geen rondetijden meer te tonen op het scherm van zijn MCL39. Dat kleine besluit heeft een groot effect gehad.

Sinds die wijziging heeft hij zijn scherpte hervonden en wist hij in de Grand Prix van Mexico-Stad niet alleen poleposition te pakken, maar ook overtuigend te winnen.

Tijdens de kwalificatie in Mexico-Stad had Lando Norris geen idee hoe snel hij werkelijk reed. Terwijl Charles Leclerc met een 1:15,991 leek af te stevenen op de snelste tijd, dook Norris onverwacht drie tienden onder dat resultaat.

Zijn ronde van 1:15,586 leverde hem niet alleen de eerste startplek op, maar bleek ook de basis voor zijn meest dominante zege sinds meer dan twee jaar.

‘Ik focus niet op cijfers’

Na afloop gaf Norris toe dat hij tijdens dat rondje niet wist of hij voor of achter lag.

“Ik had geen delta, dus ik wist niet of ik sneller of trager was. Ik dacht zelfs dat ik op sommige plekken wat tijd had laten liggen, zoals na bocht zes. Maar het voelde verder wel goed aan”, vertelde hij.

Toen hij uiteindelijk zijn tijd zag, reageerde hij verbaasd.

“Ik dacht dat het een 1:15.9 was, misschien 1:15.8. Toen ik 1:15.5 op mijn dashboard zag, voelde dat geweldig. Het was zo’n ronde waarin alles klopt, een beetje zoals in Monaco.”

Die vergelijking met Monaco is niet toevallig. Tijdens het weekeinde in Monte Carlo, eerder dit seizoen, had Norris al geëxperimenteerd met het weghalen van de tijdsindicatie op zijn stuur.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Hij merkte toen dat hij zich vrijer voelde om voluit te gaan. Vanaf dat moment veranderde zijn aanpak. Zonder tijdsdruk op het scherm concentreerde hij zich enkel op het maximale uit elke bocht halen. Het resultaat is zichtbaar.

Sinds Monaco heeft Norris vier keer pole gehaald in dertien races, tegenover slechts één in de zeven races daarvoor. Bovendien is hij sindsdien vaker sneller dan zijn teamgenoot Oscar Piastri.

“Als ik geen referentie heb, rijd ik instinctief beter. Ik focus op wat voor me ligt, niet op cijfers”, aldus Norris.

Die eenvoud blijkt precies wat hij nodig had om weer te schitteren. Een klein knopje minder op het stuur, en plots rijdt hij als de man die McLaren al jaren in hem zag.