1,6 kilometer lang en 30 verdiepingen hoog: deze drijvende megastad biedt ruimte aan 80.000 mensen

Ergens op zee, ver van de dichtstbijzijnde haven, vaart een stad met 80.000 mensen rustig voort over de oceaan.

Dat is het vergezicht dat de makers van het Freedom Ship voor ogen hebben, een drijvend megaproject dat alle bestaande opvattingen over wonen en reizen overboord gooit. Het idee klinkt absurd, maar een internationale groep ontwerpers, ingenieurs en scheepsarchitecten werkt er serieus aan.

Het vaartuig zou 1,6 kilometer lang worden en 240 meter breed, wat het bijna vijftien keer zo lang maakt als een standaard voetbalveld. Aan boord wonen permanent 50.000 mensen, aangevuld met 10.000 toeristen en een bemanning van 20.000 personen.

De Icon of the Seas van Royal Caribbean geldt vandaag als het grootste cruiseschip ter wereld, maar het Freedom Ship zou dat record meer dan achtmaal overtreffen.

Wat het project onderscheidt van gewone cruiseschepen is de volledig zelfvoorzienende opzet. Kinderen kunnen er school volgen van de basisschool tot en met het hoger onderwijs, en bewoners beschikken over winkels, banken, restaurants en medische voorzieningen op loopafstand. Hoofdontwerper Kevin Schopfer omschrijft het als een volwaardige miniwereld op zee.

De voorzieningen lopen uiteen van een waterpark en een concertzaal tot twee musea en een sportstadion met ruimte voor 15.000 toeschouwers. Geen enorm stadion, maar wel geschikt voor evenementen en concerten, aldus Schopfer, die ook vertelde dat de naam Taylor Swift ooit ter sprake kwam. Bezoekers kunnen er duiken in een aquarium of de nacht doorbrengen in een nachtclub.

Een drijvende stad vaart de wereld rond

Stilliggen doet het schip nooit. Elke twee à drie jaar voltooit het een volledige wereldreis op een kruissnelheid van circa zeven knopen, waardoor bewoners letterlijk meereizen met hun woonplaats. Omdat het gevaarte te groot is voor reguliere havens, ankert het permanent in internationale wateren. Kleinere boten brengen passagiers vervolgens naar het vasteland wanneer dat nodig is.

Aandrijving gebeurt via kernenergie, een keuze die CEO Roger Gooch koppelt aan milieudoelstellingen. “We willen bewijzen dat je een groene omgeving kunt creëren én tegelijk iets positiefs kunt bijdragen aan de samenleving,” aldus Gooch. Het offshore verblijf zorgt er bovendien voor dat kleine kusthavens niet overbelast raken door het bezoek van het megaschip.

Het concept is niet nieuw. De Amerikaanse ingenieur Norman Nixon bedacht het oorspronkelijke idee al in de jaren negentig, maar na zijn dood in 2012 verdwenen de plannen jarenlang in een la. Freedom Cruise Line International heeft het project nieuw leven ingeblazen en een volledig ontwerpteam samengesteld.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Financiering blijft een struikelblok

Het prijskaartje bedraagt meer dan 14 miljard euro, een bedrag dat vooralsnog niet bijeen is gebracht. “We hebben er veel vertrouwen in dat we dit kunnen realiseren, maar financiering is cruciaal,” zegt Gooch. Als het geld er komt, start de bouw in Indonesië en duurt de constructie drie à vier jaar.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Critici plaatsen grote vraagtekens bij de haalbaarheid, zowel technisch als financieel. Een drijvende structuur van die omvang stelt ongekende eisen aan de scheepsbouwkunde en kernaangedreven passagiersschepen bestaan tot nu toe simpelweg niet. Projectmanager Sridev Mookerjea laat zich daar niet door ontmoedigen. 

“Het is een fantastisch concept,” aldus Mookerjea. “Met genoeg doorzettingsvermogen kan dit werkelijkheid worden.”

Of dat doorzettingsvermogen ook voldoende investeerders aantrekt, moet de komende jaren blijken.