Veel fietsers laten dit ringetje zitten: zou eigenlijk weggegooid moeten worden

Elke fietsenmaker die dit ziet, slaat de handen voor zijn gezicht. Een nieuwe binnenband monteren lijkt eenvoudig, maar de meeste fietsers maken bij die klus een fout die vaker voorkomt dan de gemiddelde lekke band doet vermoeden, en het ergste is dat ze er zelf geen idee van hebben.

Uit de verpakking van een nieuwe binnenband komen altijd twee extra onderdelen. Een klein metalen ventielringetje en een plastic afdopdopje, die samen zo vanzelfsprekend aanvoelen dat fietsers ze blindelings monteren, zonder ooit te vragen waarvoor ze eigenlijk dienen.

Het ventielringetje wordt stevig aangedraaid, het plastic dopje er netjes op, en het ziet er keurig verzorgd uit. Precies dat gevoel van ‘netjes gedaan’ is de kern van het probleem, want beide onderdelen horen in de prullenbak te verdwijnen zodra de band gemonteerd is.

Maar een snobistische gril van fietspuristen om een halve gram te besparen is het niet. Achter dit advies schuilt een mechanische reden die bij veel fietsers gewoon onbekend is, en die verklaring is minder ingewikkeld dan je zou denken.

Waarom dat ringetje schade aanricht

Tijdens het rijden heeft een buitenband altijd de neiging om licht over de velg te kruipen, als gevolg van remmen, accelereren en de constante rotatie van het wiel. Een binnenband beweegt mee en het ventiel kan daarin een kleine slag volgen als het losjes in de velg hangt.

Wordt het ventielringetje echter stevig vastgedraaid, dan zit het ventiel muurvast geklemd tegen de velg. De band kruipt, maar het ventiel staat stil, waardoor er een toenemende spanning ontstaat op precies de plek waar rubber overgaat in metaal, de basis van het ventiel. Die spanning is groot genoeg om het rubber langzaam te scheuren en het resultaat is namelijk een lekke band op een plek die niet te repareren valt.

Het ringetje heeft maar één nuttige toepassing en die is tijdens het oppompen van een volledig lege band. Door het ringetje er los op te draaien, voorkom je dat het ventiel bij het aankoppelen van de pomp teruggedrukt wordt in de velg. Zodra de band eenmaal twee à drie bar bevat, zorgt de luchtdruk zelf voor de positie van het ventiel en is het ringetje volledig overbodig geworden. Wie last heeft van een ratelend ventiel tegen een koolstofvelg kan een klein stukje isolatietape met een gaatje erin gebruiken als buffer, dat is lichter, trilt niet en kost minder dan een euro bij elke bouwmarkt.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Het plastic dopje en wat het werkelijk doet

Ook het plastic dopje verdient een eerlijke uitleg. Dit kapje zit op de band tijdens de verpakking met één doel en dat is voorkomen dat het scherpe ventieluiteinde de opgerolde band doorprikt terwijl die strak gevouwen in zijn doosje zit, soms weken of maanden voordat de band überhaupt gemonteerd wordt.

Na het monteren heeft het dopje geen enkele functie meer. Een Frans ventiel, ook wel Presta-ventiel genoemd, sluit namelijk zichzelf af via de interne luchtdruk en heeft geen extern kapje nodig om lucht vast te houden. Het dopje laat eerder vocht en fijnstof ophopen rondom het ventiel, wat op den duur kan zorgen voor corrosie aan het aluminium ventiel. Gooi het dus gewoon weg.

Voor beginners en gevorderde fietsers geldt hetzelfde advies. Gebruik het ringetje alleen tijdelijk bij het oppompen en draai het daarna los. Bewaar het eventueel voor de volgende keer dat je een band echt leeg moet oppompen, want dan is het handig om bij de hand te hebben. Het plastic dopje hoeft niet bewaard te worden.

Twee kleine aanpassingen die de levensduur van een binnenband merkbaar kunnen verlengen en een onnodige lekke band onderweg voorkomen, iets wat elke fietser die weleens met pech langs de kant heeft gestaan graag had geweten. (Bron: Wielerrevue)