Poetins luxeproject balanceert op de rand van de afgrond

Volgens berichtgeving van de Poolse krant Rzeczpospolita wordt overwogen om de productiefaciliteit in Jelabuga eind 2026 te sluiten. Tegelijkertijd zou het hoofdkantoor nabij Moskou bezig zijn met voorbereidingen voor een liquidatieprocedure.

Daarmee dreigt een van de meest prestigieuze industriële projecten van Rusland uit te lopen op een kostbare mislukking. Aurus werd in 2018 gelanceerd als een door de staat gesteund project dat moest aantonen dat Rusland in staat was een luxemerk van wereldniveau te bouwen.

Het merk werd vooral bekend doordat president Vladimir Poetin de verlengde Aurus Senat als officiële staatslimousine ging gebruiken, maar daar hield het niet op, Aurus moest niet alleen Russische hoogwaardigheidsbekleders vervoeren maar ook rijke klanten in binnen- en buitenland aantrekken.

De plannen kwamen nooit van de grond, aanvankelijk werd gemikt op een jaarlijkse productie van maximaal 5.000 voertuigen, in 2024 verlieten minder dan 150 auto’s de fabriek. Een aantal dat zo ver onder de oorspronkelijke verwachtingen ligt, dat winstgevend produceren onmogelijk is.

Aurus in prijssegment Rolls-Royce en Bentley

“Ze slaagden er niet in om van het speelgoed van de president een echt automerk te maken,” omschreef Sergey Tsyganov het probleem kernachtig.

“De ambities waren groot maar de economische basis ontbrak.”

De productiekosten van de voertuigen zijn hoog terwijl de vraag beperkt blijft, zelfs verplichte afname door staatsinstellingen en het gebruik binnen officiële regeringskonvooien konden daar weinig aan veranderen. Buiten de Russische overheidssector wist Aurus nauwelijks klanten te overtuigen.

Dat heeft ook te maken met de prijsstelling, de Aurus Senat kost omgerekend ongeveer 590.000 euro in standaarduitvoering. Gepantserde en verlengde varianten voor regeringsfunctionarissen kunnen oplopen tot meer dan 1,3 miljoen euro.

Artikel gaat verder onder de afbeelding.

Daarmee bevindt Aurus zich in hetzelfde prijssegment als Rolls-Royce en Bentley, terwijl het merk niet beschikt over dezelfde reputatie, geschiedenis of exclusiviteit. Bovendien werd de kwaliteit van de voertuigen regelmatig bekritiseerd.

Aurus werd gepresenteerd als volledig Russische ontwikkeling, maar toch maakten de eerste modellen gebruik van technologie en onderdelen, afkomstig van buitenlandse leveranciers.

Na internationale sancties vanwege de Russische invasie van Oekraïne werd de toegang tot veel van die technologie aanzienlijk moeilijker. Dat heeft niet alleen gevolgen voor de productie maar ook voor de ontwikkeling van nieuwe modellen.

Er gingen geruchten over een goedkopere Aurus 900 die gebruik zou maken van Chinese technologie en mogelijk gebouwd zou worden in Sint-Petersburg. Concrete plannen ontbreken echter en de financiële situatie van het merk maakt een succesvolle introductie onzeker.

Ook de eigendomsstructuur veranderde de afgelopen jaren, autofabrikant Sollers trok zich terug uit het project en Gazprom Tech, een dochteronderneming van energieconcern Gazprom, is nu mede-eigenaar, maar dat loste de fundamentele problemen nog niet op.

Eigendomsstructuur veranderde drastisch

De economische omstandigheden in Rusland maken een herstel bovendien lastig. De oorlog in Oekraïne, internationale sancties en oplopende begrotingstekorten zetten de financiën onder druk en in zo’n klimaat wordt het moeilijker om verlieslatende projecten onbeperkt te blijven ondersteunen.

Aurus slaagde er uiteindelijk wel in een belangrijk symbolisch doel te bereiken. Het merk gaf Rusland een nationale staatslimousine en bood het Kremlin een alternatief voor buitenlandse luxemerken.

Als commercieel automerk bleef succes uit en de verkoopcijfers bleven laag, de productiekosten hoog en de internationale doorbraak kwam nooit. Mocht de fabriek daadwerkelijk sluiten, dan eindigt Aurus als een voorbeeld van hoe politieke ambities niet altijd samengaan met economische realiteit.

Wat begon als een prestigeproject met wereldwijde aspiraties dreigt uiteindelijk vooral herinnerd te worden als een van de duurste mislukkingen uit de moderne Russische auto-industrie.