Booteigenaar betaalt de berging niet, maar koopt ondertussen vermoedelijk wel een nieuwe boot

De Duitse waterstaatsdienst WSA Bingen probeert al maanden een openstaande rekening van 35.000 euro te innen bij bootbezitter Paul K. De man haalde via crowdfunding 2.400 euro op nadat zijn schip vastliep bij Rüdesheim, maar van betaling van de bergingskosten is nog altijd geen sprake.

In augustus vorig jaar presenteerde Paul K. zijn situatie op een crowdfundingplatform als een financieel noodgeval. Zijn boot was gestrand op de Rijn en moest met gespecialiseerde apparatuur worden geborgen.

Volgens zijn oproep kon hij de kosten niet zelf dragen en vroeg hij om steun. Ongeveer honderd mensen besloten hem te helpen en doneerden gezamenlijk meer dan 2.400 euro.

De werkelijkheid blijkt inmiddels aanzienlijk complexer. Volgens het WSA Bingen kostte de bergingsoperatie uiteindelijk ongeveer 35.000 euro. Voor het bergen van het schip was een speciale hijskraan nodig.

K. kon de kosten zelf niet dekken zei hij

Ondanks meerdere verzoeken heeft Paul K. de rekening nooit betaald. De instantie heeft inmiddels een officiële aanmaningsprocedure gestart maar zegt sindsdien niets meer van hem te hebben vernomen.

Opvallend is dat de boot nog steeds in Bingen staat opgeslagen. De eigenaar heeft zich niet gemeld om het schip op te halen. Ook reageerde hij niet op vragen van de regionale omroep hr die onderzoek deed naar de zaak.

Toch verscheen Paul K. nog wel op de crowdfundingpagina. In berichten die hij daar in december plaatste meldde hij dat het gestrande schip inmiddels was verkocht.

Volgens hem was het vaartuig door de omstandigheden niet langer bruikbaar. Daarnaast stelde hij dat de schipper die de boot bestuurde op het moment van het incident had aangeboden de bergingskosten over te nemen.

Die verklaring wordt echter niet bevestigd door de autoriteiten. Het WSA laat weten dat er nooit contact is geweest over een overdracht van de betalingsverplichting. Voor zover bekend blijft Paul K. de officiële schuldenaar.

Het verhaal krijgt nog een extra dimensie door de achtergrond van het schip. Paul K. had de boot gekocht voor slechts 400 euro via een advertentiesite. Het ging om een vaartuig uit 1940 dat vanuit Frankrijk via de Rijn naar Berlijn moest worden gebracht.

Een kennis met een geldig vaarbewijs bestuurde het schip tijdens de reis. Paul K. beschikte zelf niet over een vaarbewijs. In een eerder interview met rbb24 verklaarde hij dat hij voor de aankoop geen tijd meer had gehad om dat certificaat te behalen.

Ondertussen lijkt het geld van de crowdfundingactie niet te zijn gebruikt voor de openstaande bergingskosten. Op de donatiepagina schreef Paul K. namelijk dat hij dankzij de steun van de donateurs inmiddels een ander schip had gekocht.

Volgens zijn eigen woorden beschikt hij daarmee opnieuw over een woonruimte op het water. Het nieuwe vaartuig zou direct bewoonbaar zijn geweest. Over de financiering van die aankoop en de bestemming van het ingezamelde geld heeft hij geen verdere uitleg gegeven.

Wel meldde hij dat hij na de aanschaf opnieuw met financiële problemen werd geconfronteerd. Kosten voor transport, onderhoud en andere uitgaven zouden zijn budget opnieuw onder druk hebben gezet.

K. volgt een cursus voor zijn sportbootvaarbewijs

Ondanks alle kritiek lijkt Paul K. op één punt wel maatregelen te nemen. Volgens zijn berichten volgt hij inmiddels een cursus voor zijn sportbootvaarbewijs. Daarmee wil hij naar eigen zeggen in de toekomst veiliger en verantwoordelijker varen.

Of dat voldoende zal zijn om de kwestie af te sluiten is echter twijfelachtig. De oorspronkelijke rekening van 35.000 euro staat nog altijd open. Daar komen inmiddels ook aanmaningskosten en rente bij.

Voor de Duitse waterstaatsdienst blijft de belangrijkste vraag voorlopig onbeantwoord wie uiteindelijk gaat betalen voor de bergingsoperatie op de Rijn. De zaak laat zien hoe een verhaal dat aanvankelijk veel sympathie opriep kan veranderen wanneer nieuwe details aan het licht komen.

Voor de donateurs die uit medeleven geld overmaakten blijft vooral de vraag hangen wat er precies met hun bijdrage is gebeurd en of die ooit is gebruikt voor het doel waarvoor zij doneerden.